Afgelopen zondag stond de thuiswedstrijd tegen laagvlieger Schalkwijk op het programma. Onder het toeziende oog van enkele oudgedienden als Lars Jongkind, Stephan Heershop en niemand minder dan aanstaand vader (!) Marco van Kesteren. Om het voor de buitenstaande lezer begrijpelijk te houden volgt hieronder de opstelling met de officiële namen van de spelers. Op verzoek kan in het volgende verslag een combinatie van (bij)namen gehanteerd worden, tot die tijd kan men de hieronder genoemde opstelling gebruiken om het verslag van vorige week te ontcijferen.
BFC startte als volgt: Aaron van de Linden op goal, daarvóór Onno Nooij als linksback, Mathijs de Soet als laatste man en tenslotte niemand minder dan Thomas Boel als rechtsback. Het middenveld bestond uit linkshalf Laurens Vellekoop, verdedigend centraal Steven van Kooten, die daarmee in zijn geliefde positie voor zijn maatje Mathijs kon spelen… daarvóór weer Siemen Willem van Tongeren als aanvallende middenvelder op tien en tenslotte niemand minder dan Mitchell Loggen, voor wie het een tijdje geleden was dat hij een basisplaats had in één, als rechtshalf. De aanval bestond zondag uit de volgende drie spelers, met als linksbuiten Tim Koeman, centraal in de punt Said el Aiouni. Dit bij afwezigheid van Jasper Bakker, geblesseerd aan middenvoetsbeentje sinds aanslag van vorige week zondag en Mikel Koelink, die de helft van een van zijn teennagels mist na een ongelukkig treffen op de training. En tenslotte als rechtsbuiten niemand minder dan Julian van der Lek.
Op de bank namen de volgende spelers plaats: Jeroen Wie (reservekeeper), Dico Knevel, Dwight Oehlers en tenslotte niemand minder dan Martijn Ockers. Laatstgenoemde had al een wedstrijd in twee in zijn benen, alwaar hij niet onverdienstelijk gespeeld had. Na later zou blijken, zou hij ook niet onverdienstelijk spelen voor één.
De wedstrijd ving traditiegetrouw iets later aan dan veertienhonderd uur, nadat de pupil van de week gescoord had. Dat was deze week Rogier Verhoeven, welke niet op zijn mond gevallen bleek te zijn en met enkele opmerkingen zelfs het reilen en zeilen binnen de selectie ter discussie stelde. Om onrust te voorkomen, zal ik hier niet verder op in gaan.
BFC startte de wedstrijd niet al te sterk, ondanks dat vrij snel duidelijk was dat BFC over een betere ploeg beschikt. Slechts sporadisch goede aanvallen, maar tot grote kansen leidde dat niet. Schalkwijk vertrouwde vooral op hun ijzersterke spits en snelle vleugelspelers in sporadisch gevaarlijke uitbraken.
Halverwege de eerste helft bereikte het ronduit rommelige spel van BFC haar climax in het feit dat Laurens een bal achter liet lopen, nadat hij gecoacht werd dat hij de bal moest beschermen (als in achter kon laten lopen), dit terwijl het van de zijlijn zo klaar als een klontje was dat het dan een corner zou worden. En zo geschiedde het dat de daaropvolgende corner bij de tweede paal door een overigens geheel ongedekte speler van Schalkwijk, strak binnengekopt kon worden, 0-1!
BFC kwam deze eerste helft maar niet in de wedstrijd, overigens zonder kansen weg te geven. Wel kreeg Laurens nog een zeer goede mogelijkheid op de gelijkmaker na een schitterende voorzet van Said, die hem in staat stelde de bal van dichtbij op goal te schieten. Echter kwam hij net niet goed uit, waardoor hij de bal niet goed raakte en tegen de keeper aanschoot. Ook werd Julian nog een penalty onthouden toen hij in de uiterste hoek van de 16, maar evenwel erbinnen, onreglementair werd gehinderd. Zo gingen de mannen van BFC uiteindelijk met een één-nul achterstand met rust de kleedkamer in.
De tweede helft stond bijna op het punt om te beginnen toen oudgediende, en als lastpost bekendstaande Lars Jongkind zijn naam waarmaakte en zijn aanwezigheid niet onopgemerkt voorbij liet gaan. Hij wilde een van de reserveballen richting de dug-out terugschieten, wat hij middels een boogbal trachtte te doen. Echter bij de dug-out staan doorgaans ook personen, ander wie onze trotse leidster Elma van Leeuwen. Zij zag de boogbal helaas niet aankomen, waardoor deze na een stuit op het kunstgras tegen het hoofd van Elma aankwam. Hoewel de bal op dat moment niet veel vaart meer had, zorgde na wat later bleek een ongelukkige samenloop van biochemische omstandigheden ervoor, dat Elma voor korte tijd het bewustzijn verloor, of in ieder geval richting het aardoppervlak zakte. Dit leidde tot ongerustheid en verwarring alom.
Al met al ving de tweedehelft een kwartier later aan. Elma werd naar het ziekenhuis gebracht en er bleek gelukkig niks ernstigs aan de hand, dinsdag is ze hopelijk gewoon weer aanwezig op de Meerweg…
Terug naar de match, waar BFC aardig wat goed te maken had, en dat was te merken. BFC speelde veel dreigender en voornamelijk Julian van der Lek, die overduidelijk wat wilde laten zien voor zijn inmiddels gearriveerde zussen en zwager, speelde een sterke tweede helft. Na mooi combinatiespel over de linkerkant stuurde Laurens Said diep, die zichzelf vrijspeelde en een voorzet op maat richting eerste paal gaf. Daar maakte Julian met een zweefduik de verdiende 1 -1 met zijn hoofd.
In deze helft werd Siemen naar de kant gehaald, waarna Tim op tien ging spelen en Dico er in kwam op linksbuiten. Thomas Boel verliet in de loop van deze helft lichtgeblesseerd het veld en hij werd vervangen door Dwight. Tot slot werd Mitchell ook naar de kant gehaald, daar hij bijna tegen zijn tweede kaart aanliep. Hij werd vervangen door Martijn. Dico liet zich met enkele fenomenale aannames en acties niet onbetuigd, maar het was uiteindelijk Martijn die DE echte man van de wedstrijd werd. Na een schitterende Cruiffiaanse-eenmaal-raken-aanval werd de bal uiteindelijk teruggelegd op Martijn, die vervolgens uithaalde zoals alleen hij dat kan; een boogschot, dat hard over de keeper heenging, maar even zo snel daalde en schitterend aan de juiste kant de dwarsligger passeerde. 2-1 voor BFC!
Uiteindelijk werd het zelfs 3-1 toen een verdediger van Schalkwijk op een ietwat ongelukkige wijze Laurens op de achterlijn binnen het strafschopgebied ten val bracht, met een voor de zijlijn onduidelijke penalty tot gevolg. Deze werd opgeëist door Tim, die hem dusdanig snoeihard inschoot dat de keeper hem niet tegen kon houden.
En daarmee boekte BFC een terechte, edoch moeizame overwinning op Schalkwijk en behoudt het daarmee de aansluiting met de top. Bovendien bewijst BFC dat in dit gedeelte van Bussum samenspel wél doet overwinnen…
