|
zaterdag 26 september 2009
Met wederom
schandalig lekker weer, was het weer goed vertoeven langs de
lijn op de Meerweg. Mede door het lekkere zonnetje was er weer
een grote opkomst van het altijd enthousiaste publiek, dat zich
in een lang lint langs de lijn posteerde. Met ….. ruim baan
natuurlijk voor onze top-vlaggenist Daniël. Zou het ‘m weer
lukken om onze jongens op een neutrale manier(!) naar een
(ruime) overwinning te begeleiden?
Nadat na enig
oponthoud de scheidsrechter kwam opdagen en een ieder inmiddels
enigszins aan al het blauw op het veld gewend was en een
onderscheid had kunnen aanbrengen, kon de wedstrijd beginnen. Na
een korte wen-periode, begon het lekker te draaien aan BFC
zijde. Er was veel balbezit en wanneer de coaching van Michel
ter harte werd genomen, kon een overwicht niet uitblijven. Kort
erop zitten, breed bij balbezit, knijpen bij verdediging, etc.
Na ongeveer een kwartier leverde dit ook meteen het verdiende en
eerste doelpunt op. Stefano zat strak op een poging van de
keeper om uit te verdedigen, kon onderscheppen en keurig
afwerken: 1-0. Niet lang daarna leverde een vergelijkbare
situatie de 2-0 van Tobias: vroeg stoorwerk en (met links) prima
ingeschoten. Ofschoon nog vroeg, leek de wedstrijd al in de tas.
Dat zijn altijd de gevaarlijkste momenten, dus gewoon doorgaan.
Hoe dun die marge kan zijn, bleek wel toen 5 minuten vóór rust
eigenlijk uit het niets de bal uit een afstandschot op de lat
belandde en Yosi in 2e instantie nog een prima
redding moest verrichten. Alsof ze het zelf ook wisten, werd op
slag van rust nog de veilige 3-0 binnen gewerkt. Joey mocht
vanaf rechts een vrije trap indraaien en via het hoofd van
Stefano werd de kleine doelman van CSW voor de derde keer
gepasseerd. Een prima eerste helft, met zeer aardig voetbal,
solide verdediging, af en toe splijtende passes vanaf het
middenveld en een respectabel aantal doelpogingen (met voldoende
rendement) voorin. Discipline erin houden, scherp blijven bij
dode spelmomenten en het zou goed moeten gaan aflopen.
De tweede helft
was over het geheel wat minder. Het spel was wat rommeliger, de
scherpte leek er een beetje af en de tegenstander was sterk
genoeg om zich niet spelenderwijs te laten inmaken. Toch goed
overeind gebleven met af en toe nog weer zeer aardige aanvallen
en de nodige kansen. Na een klein kwartiertje een overtreding
tegen ons, net buiten het strafschopgebied. Joey eiste de bal op
en met een precisie als ware hij Wesley S. himself, plaatste hij
de bal buiten bereik van de keeper in de rechterkant van het
doel: 4-0.
BFC drong niet
echt aan en de tegenstander kon wat meer druk op ons goal
uitoefenen. Echter, we hielden het droog, mede door elkaar goed
aan te vullen en te assisteren achterin.
Het slotakkoord
was voor ons. Een bal van achter uit onze gelederen, werd op de
hoogte van de middenlijn heerlijk meegenomen door Jostein, een
solo naar voren en op een moment dat iedereen al twee keer had
gedacht “wanneer komt die pass nu”, heel beheerst zelf langs de
keeper in het doel getikt: 5-0.
Lekkere pot,
mannen. Iedereen doet goed mee en de mix van eerste en tweede
jaars uit diverse elftallen, kan elkaar al heel aardig vinden.
Een team dat groeit en absoluut de potentie heeft om een rol van
betekenis in de top van deze competitie te spelen, denk ik. Ga
zo door. En Thijs, beterschap en gauw weer aan de bak hè!
En Daniël, tja
wat moet ik zeggen ………. Iedereen scandeerde na afloop al: “never
change a winning vlaggenist!”
Goed weekend en
graag draag ik de gouden griffel over aan Paul van
Maarschalkerwaart!
Tot volgende
week.
Groet.
Jacques Nagel
 |
