|
Winning is all
about ( the right ) attitude!
Uitgeput en dronken van
geluk hang ik in mijn stoel en probeer ik eenvingerig de juiste
toetsen te beroeren. Wat een uitputtingsslag weer zeg vandaag.
Ja de zenuwen gierden al vroeg door de maag van uw schrijver/
vlaggenist, Al bij het opstaan dreef hij, met te vrolijk en
opgewekt gedrag, vrouw en kinderen tot wanhoop. Kon hij de druk
wel aan? Gelukkig hebben onze jongens het enige gedaan wat hem
weer tot bedaren kon brengen namelijk: winnen en zo de titel
veiligstellen.
Onder een prachtige blauwe
hemel moest de laatste thuiswedstrijd gespeeld worden door de D1
op de Meerweg. Het zorgde ervoor dat er veel publiek op de been
was om, wellicht, het kampioenschap mee te vieren met onze
jongens. De grote vraag was natuurlijk hoe stonden de koppies
van onze mannen. Want ja de laatste paar wedstrijden verliepen
stroef en geheel tegen de gewoonte in werden er punten gemorst
en net zoveel tegengoals geïncasseerd als gedurende het hele
seizoen bij elkaar.
In de wandelgangen hoorde ik
de trainer zeggen dat er scherp getraind was de afgelopen week.
Nou dat gaf de burger moed. De warming up zag er ook goed uit en
de jongens buitengewoon ontspannen. Weer een goed teken, wat de
subtitel van dit verslag alleen maar weer in een beter
perspectief plaatst. Dan nu over tot de wedstrijd. We speelden
tegen OSM 75! Wat weten we nog van die wedstrijd bij OSM en wat
weten we nog van die jongens?
Wat ik als vlaggenist nog
weet is dat het regende en niet te weinig ook. Veel wind en dat
we tegen een ploeg moesten spelen dat zeer compact speelde.
Forse achterhoede dat vertrouwde op hun fysiek. Ook dat het de
eerste wedstrijd was dat Tim door een polsblessure niet mee kon
spelen. En dat Gijs en Bas op grootse wijze dit op hadden
gevangen. En natuurlijk de uitslag...1-0 winst voor onze
jongens. Om in Jacques’ woorden te spreken : 0-1 want wij
speelden uit! En ja ook een warrig leidende scheids die dacht
dat de D-tjes ook 40 minuten speelden....( om Wilma te quoten
die verantwoordelijk was voor het wedstrijdverslag: “ de scheids
had geen wereldklok” ). En belangrijker nog, deze ploeg had de
minst gepasseerde verdediging. Kortom alle ingrediënten waren
aanwezig om er een prachtige pot voetbal van te maken.
Toeters waren alom aanwezig
bij het talrijke publiek. Echter geen toeter gehoord de gehele
eerste helft helaas. Maar wel genoten van met vlagen oogstrelend
voetbal. Dit was het BFC zoals wij ze reeds vele malen gezien
hebben afgelopen seizoen. Vlotte combinaties rolden over de mat
en kansen konden dan ook niet uitblijven. Echter weigerden onze
jongens om de wedstrijd al voor de pauze in het slot te gooien.
En met een goed voetballende tegenstander blijft dan altijd het
gevaar dat je tegen een zeperd aanloopt. Echter moet er een
kanttekening geplaatst worden det we geen enkele echte kans
hebben weggegeven de gehele wedstrijd.
Het talrijke OSM publiek was
wel erg snel tevreden we die paar afstandschoten. Maar ze waren
dan ook drukker met de omgeving dan met het aanmoedigen van hun
eigen jongens. En dat slecht zien ook daadwerkelijk slecht doet
volgen bleek dan ook wel. Een elftal dat echt goed kan
voetballen ging meer en meer praten en ruwer spelen. Met als
absoluut dieptepunt het natrappen/ op een van onze spelers gaan
staan door hun laatste man. Werkelijk erg weerzinwekkend op deze
leeftijd. Met dank aan hun eigen ouders zullen we maar zeggen.
Maar de blauwe trein raakte meer en meer op stoom en denderde
steeds vaker richting het eigen thuisvak.
En dan wordt nogmaals het
belang duidelijk van het kiezen van de goede kant. De tweede
helft spelen richting je eigen clubhuis en het publiek op het
terras. Het gaf onze jongens vleugels. En de 2 doelpunten konden
dan ook niet uitblijven. Oké, eerlijk, bij de 2e had
ik ook zo mijn bedenkingen en dacht ik even terecht gekomen te
zijn bij Australian Rules Football.....Maar ja zolang de scheids
niet fluit moet je doorgaan en dat deden we dan ook erg goed.
Toby met 2 treffers matchwinnaar.
Wat moet dat toch heerlijk
dromen zijn hè, als je scoort in de kampioenswedstrijd. Met
recht een droom invalbeurt. En nogmaals het bewijs dat onze
trainer/ coach een gouden hand heeft qua wissels en besprekingen
in de rust. En los konden de toeters en zelfs een heus spandoek
hing er aan het hek. Het feest kon losbarsten in alle hevigheid.
Mocht er iemand zijn die ons zou willen betichten van het
inzetten van een thuisfluiter...Deze beste man was van Victoria.
En wat zich vervolgens allemaal afspeelde was werkelijk
prachtig.
Een erehaag van de A1 (
klasse mannen en ook bedankt ondanks dat we jullie warming up
toch wat ontregeld hebben ). Bloemen op het veld van Johan en
dan de grootste verrassing van allemaal georganiseerd door
Michel....
de beker met de grote
oren. Dat hij aan de weg timmert als trainer moge
duidelijk zijn, maar dat hij al stage heeft gelopen/ loopt bij
Barca is toch ons allemaal niet duidelijk geweest. En dat hij
voor de wedstrijd van vandaag de beker heeft mogen lenen die
Barca vorig jaar in de Champions League won...???? Ja geweldig
mooi. Nou toen konden alle remmen los. Allemaal op de foto met
de beker, met elkaar en ook nog een officiële speech van Henk (
de voorzitter van de jeugdafdeling ) was de kers op de (
aanwezige ) taart. En natuurlijk de patat kon niet ontbreken.
Kortom eind goed al goed. Er
wordt wel eens gezegd dat de kampioenswedstrijd niet de mooiste
is. Nou jongens jullie hebben een puike partij op de mat gelegd.
Jullie zijn de waardige kampioen. Slechts 2 nederlagen en 2x
gelijk is een reeks om trots op de zijn. De balans in dit team
was geweldig. En dan niet alleen in het veld. Ook langs de lijn
was het genieten geblazen. Voor, tijdens en na de wedstrijd is
er heel veel geëvalueerd en gelachen en zijn er liters koffie (
van verschillende kwaliteiten ) doorheen gegaan. Daar waar
mogelijk hebben we menig grens uit t loodje kunnen brengen.
Hoogtepunt was toch wel vandaag. Want ik heb bijna elke vader en
moeder mogen treffen langs de lijn. Dit laat dan ook meteen de
beleving zien van de ouders. Zelfs mijn toch doorgaans erg
rustige eega heeft moeten bekennen te hebben staan gillen langs
de lijn samen met onze dochter. Kijk sport verbroedert dus
toch.....
Maar daar komt ie weer
jongens...We zijn dan wel kampioen nu we moeten nog een keer aan
de bak. Dus geniet ervan dit weekend. Vanaf dinsdag gaan we ons
richten op de laatste wedstrijd uit bij Buitenboys. Als trotse
kampioen dienen we onze sportieve plicht te doen. We kunnen een
goede dienst bewijzen aan onze buren uit Naarden door gewoon de
3 punten mee te nemen uit Almere. Dan zullen we dezelfde
motivatie moeten hebben als vandaag en weer scherp in de
afwerking moeten zijn. Want het was best een lastige ploeg.
Martijn zoals je ziet heb ik
je one-liner gebruikt als subtitel. Ik heb er nog een in het
Latijn bewaard voor het laatste verslag. Speciaal voor Gijs want
naar ik heb begrepen kan hij ze vertalen thuis. Jantine wij zijn
nu gelukkig af van ons syndroom van niet kampioen kunnen worden.
Jammer dat Jacques er niet was maar toch even in het veld is
gesignaleerd op “ zoek “ naar de natrapper. Ik kan mijn
rechterarm nu gelukkig gewoon weer gaan gebruiken in het
huishouden volgens mijn vrouw. Want ja de smoes dat ik hem moest
sparen daar ik op zaterdag moest vlaggen dat gaat niet meer op
nu. Kortom nog eenmaal ga ik genieten van de unieke sfeer in een
uniek seizoen!
Ik vrees nu al dat zwarte
gat als het seizoen voorbij is. Jacques ik denk toch dat wij
gedurende de zomer gewoon iedere zaterdag naar de Meerweg moeten
komen en gewoon dat doen wat we elke zaterdag doen. Ik hoor het
wel van je.........
eindelijk ga ik nu mezelf te
ruste leggen ala meneer Dröge.....het was weer een lange,
vermoeiende en emotionele dag!
Daniël
|
