BFC – SDO 4 – 3 (4 – 1)
De laatste keer dat BFC
in een officieel duel van SDO gewonnen heeft dateert nog uit
de tijd dat het Rooms Katholicisme nog een populaire
godsdienst was in Nederland. Afgelopen zondag was het dus
taak voor BFC enerzijds het tij te keren, en anderzijds aan
te tonen dat je met geloof in eigen kunnen wel een hoop kan
bereiken. BFC beschikt dit jaar namelijk over een selectie,
die zeker in thuiswedstrijden, voor niemand onder hoeft te
doen in deze competitie.
Vanaf het begin was
duidelijk dat BFC grote ambities had om SDO eens een pak
slaag te geven. Al binnen de eerste paar minuten lag de bal
er namelijk al in, toen rechtsback Diederik, die goed
doorgelopen was, de afvallende bal koelbloedig door de benen
van de keeper binnenschoot. Het was vandaag sowieso zijn
dag, daar hij met de nodige mazzel zijn directe tegenstander
en gevaarlijkste speler van SDO, Daan Stroomberg vandaag
niet tot scoren zag komen noch een assist zag geven.
Niet heel veel later
kreeg BFC een vrije trap op een prettige positie. Tim stelde
zich op achter de bal, en zag zijn schot van richting
veranderd worden, waardoor de keeper op het verkeerde been
kwam te staan. Binnen tien minuten stond BFC zodoende al op
een 2 – 0 voorsprong. Dit alles onder het toeziend oog van
vele honderden supporters van beide verenigingen die met het
mooie weer op deze derby afgekomen waren.
Het feestje werd enkele
minuten later nog groter, toen Freek Rovers, na lange tijd
afwezigheid weer in de basis op tien, keurig bediend werd en
de bal uit de lucht knap binnenschoot.
De spelers uit de kuil
wisten niet wat hun overkwam. De verdediging van BFC stond
beter, dit werd vooral duidelijk door de prima rugdekking
die Mathijs als laatste man zo nu en dan moest geven aan de
eerder genoemde fortuinlijke rechtsback. Linksback Steven
had vandaag een heel grote broekzak, mede doordat hij zijn
directe tegenstander zeer goed kent. Over de rechterflank
kwam geen enkel gevaar in de eerste helft!
SDO was zo nu en dan wel
gevaarlijk in de counter en kreeg enkele corners. En bij één
van deze corners was verdedigende middenvelder Laurens zijn
directe tegenstander heel even uit het oog. Xander, die
verder nagenoeg onzichtbaar was in deze helft, kopte de bal
bij de eerste paal goed binnen, en verkleinde daarmee na een
klein half uur spelen tot 2 doelpunten.
Het beetje geloof in een
goede afloop bij de SDO’ers werd amper 5 minuten later weer
teniet gedaan, toen rechtshalf Mitchel de bal koelbloedig
binnen schoot, nadat hij door een schitterende steekpass van
linkshalf Tim vrijgespeeld was.
Een ongekende voorsprong
van 4 -1 stond na 45 minuten spelen op het scorebord en de
stemming was dan ook zeer positief in de rust. Maar deze
stemming moest echter wel getemperd worden, daar in een
derby van alles kan gebeuren.
En er gebeurde dan ook
van alles in de tweede helft. In deze helft waren de rollen
eigenlijk omgedraaid, en was het SDO dat nu een keer de
spreekwoordelijke klok sloeg. BFC vergat te voetballen en
leed veelvuldig balverlies, mede door de pressie die
opgevoerd werd door SDO. Na een kleine tien minuten viel dan
ook een doelpunt, 4 – 2. En als dan ook nog na een 25 tal
minuten de 4 – 3 valt, dan wordt het nog een knotsgekke
middag, voor zover dat het nog niet was. Mede door een paar
knappe reddingen van keeper Aaron kwam SDO niet langszij.
BFC kreeg echter ook een
aantal kansen, maar de scherpte in de afronding ontbrak
volledig, en daardoor kwam het maar niet onder de druk
vandaan. Voor extra verdedigende kracht werd in deze fase
nog Mark de Vries gebracht, hij viel in voor linksbuiten
Siemen. In de laatste tien minuten kwam BFC ook nog eens met
tien man te spelen, toen Tim met een heel domme actie tegen
zijn tweede gele kaart aanliep; nota bene tegen SDO, dacht
hij te beschikken over de hand van God en daarmee te kunnen
scoren. Dit onder luid gejuich van het massaal meegereisde
publiek van onze dorpsgenoten. Na 5 minuten konden ze weer
juichen, toen ook rechtsbuiten Dico met zijn tweede gele
kaart het veld moest verlaten. Hij schoot na het
fluitsignaal de bal op goal; door de inmiddels dichte mist
had hij dat signaal niet gehoord.
En zo werden de laatste
paar minuten met de billen samengeknepen verder gespeeld. In
deze fase ontstond er ook nog een opstootje rond Julian, die
vandaag een meer dan goede wedstrijd speelde in de spits,
toen hij geblesseerd op de grond lag. Bij dit opstootje
kreeg een SDO’er die zijn handen niet thuis kon houden, zijn
tweede gele kaart. Waar het bij de rode kaarten van BFC leek
alsof er meer SDO publiek was, werd nu duidelijk dat dat
zeker niet het geval was; onder een oorverdovend gejoel
moest ook hij het veld verlaten.
En zo eindigde deze
bizarre wedstrijd met 19 spelers in een heerlijke
overwinning voor BFC.
Volgende week wacht weer
een kraker, dit keer uit bij de koploper VVZA.
Rest me nog het publiek
te bedanken voor de schitterende ambiance, DJ Charles voor
het fundament van een geslaagd feestje na afloop en last
butt zeker niet de minsten, het barpersoneel. Onder
dubbeltoeziend oog van Harry, hadden zij een zeer groot
aandeel in de geweldige sfeer!
Bedankt!!
|
