Eindelijk eindelijk mochten
onze jongens weer los! Want je zou haast vergeten dat de
competitie van 2009-2010 nog steeds bezig is. Precies een maand
geleden de laatste wedstrijd voor de competitie gespeeld. Ook
voor menig ouder is koning winter een zware beproeving geweest.
Niet voetballen betekende vaak dat pa of ma de testosteron van
zoonlief moest bestrijden. Op een enkele na zijn de ouders toch
weer heelhuids uit deze strijd gekomen. Bij ondergetekende
vertoonde zich toch ook wat roest op de vlagarm, kortom let’s
play ball please.
Wilnis, of all places, was
voor de jongens het startsein voor de wedloop richting het
kampioenschap? Tja u merkt het de branie is weer helemaal terug
bij uw vlaggenist. Of is de wens de vader van de gedachte. Hoe
dan ook het was er echt weer voor om af te zakken naar het
landelijke! Prachtige blauwe lucht, temperatuur van 0,5 graden
boven het vriespunt en een snijdende oer Hollandse wind. Sterker
nog er lag zelfs weer sneeuw in Almere....
Tja en als men dit zo in
ogenschouw neemt dan is het haast begrijpelijk dat de jongens
heel snel na de warming up de warmte van het kleedlokaal
opzochten. Menig Nederlands atleet zou jaloers zijn geweest op
de snelheid waarmee dit gepaard ging. De ouders probeerden uit
balorigheid en om warm te blijven een ouderwetse blooper in
elkaar te draaien om in te zenden bij funniest home video’s.
Dit schouwspel leverde al wat gefronste wenkbrauwen op bij de
Wilnisnaren. Kortom 1-0 voor de ouders. En goed zien doet in de
regel goed volgen nietwaar?
Hoe anders bleek de
realiteit. Waardoor het nu uiteindelijk kwam is ons nog steeds
niet duidelijk maar CSW zette de toon in de eerste 15 minuten.
Was het de snijdende en harde tegenwind, de toch kleinere fysiek
van de tegenstanders, het voltallige scouting apparaat van de
KNVB west 1 die langs de lijn stonden, de nummer 1 positie of de
wel heel gele nieuwe patta’s ( sorry ouders: kicksen ) van
Jostein.... Feit bleef dat CSW met zeer goed combinatiespel en
de juiste felheid BFC naar achter duwde. Goh dit was toch een
nieuwe situatie want dat is ons nog niet heel vaak overkomen.
Ons sterke centrale verdedigingsduo kwam zeer in de verdrukking.
En tja een goal van CSW kon
dan ook niet uitblijven. En na een mooie opzet via hun
rechterkant belande de bal bij hun linksbuiten die hoog in het
dak van ons doel de 1-0 op het bord zette. Daar we altijd naar
lichtpuntjes zoeken bij tegenslagen konden we die nu ook weer
vinden: Jacques was na een nachtje doorhalen meteen
broodnuchter. Daar kon zelfs de koffie ( nou ja...en apres ski
muziek in de kantine niet tegen op ).
Te veel werd de bal de
trechter in het midden ingespeeld...of moet ik zeggen ingelopen!
Tja zo werd het wel heel erg gemakkelijk voor CSW om te
verdedigen. Langzaam kwam er kentering in de wedstrijd en nam
BFC meer en meer het heft in handen. Met een splijtende pass van
Tim werd Jostein weggestuurd die wederom een van zijn befaamde
voorzetten lanceerde die geweldig door Joey in een keer in het
doel werd geschoten. Kijk zo moet het nou jongens prachtig. Met
deze stand de rust in waar een donderspeech van de coach niet
uit kon blijven. Zelden heb ik Michel langs de lijn zo aanwezig
horen zijn om het team weer op de rails te krijgen.
Nou en dat is hem wel gelukt
zeg. Want na de rust tapten de jongens wel uit een ander vaatje.
Meteen werd de druk gezet en volgens mij had Jostein op z’n
Cisse’s zijn schoenen gewisseld in de rust ( ik kon het niet
goed zien want stond aan de andere kant ). Zijn tegenstander
moet dat haast wel gedacht hebben want die heeft 30 minuten lang
alleen de onderkant van de schoenen van Jostein gezien. Niet te
houden was hij en snelde keer op keer langs hem waaruit snel 2
doelpunten kwamen. En met een Jasper die bikkelend, glijdend en
duwende de ballen op het middenveld heroverde kwam CSW niet meer
aan kansen toe. Kijk dat zien we graag. Zelfs Marnix was zo
onder de indruk dat hij Jasper probeerde uit te schakelen ( wat
de jongens al niet over hebben voor een basisplaats zeg....).
En zo volgeden de kansen
zich in rap tempo op. We moeten echt scherp blijven hoor mannen
en deze ballen erin blijven schoppen. Nu stonden we voor maar
jullie hebben kunnen zien bij Waterwijk uit dat het zomaar 2
hele dure punten zouden kunnen zijn als jullie het niet doen.
Sterker nog jullie hebben CSW weer terug in de wedstrijd laten
komen waardoor de laatste 5 minuten we toch weer onder druk
kwamen te staan.
Kortom weer een wedstrijd
met zeer veel leermomenten voor jullie. Maar de 3 punten gingen
wel weer gewoon mee in de tas naar Bussum. En zo blijven we
gewoon nog een weekje de trotse koploper. Maar realiseren jullie
je wel goed jongens dat iedere ploeg op ons gaat jagen. Ze
willen allemaal van de koploper winnen. Dus meteen bij aanvang
van de wedstrijd kop erbij en bikkelen. Dit is wat ons zo’n
goede vechtmachine maakt die bijna niet te kloppen is.
Ik heb wel weer genoten en
met mij de vele ouders. Gijs sterkte met je hiel. Ondergetekende
gaat zijn lucky t-shirt, boxer en sokken weer wassen om volgende
week weer met de vlag langs de lijn te staan.
Bij deze geef ik de pen door
aan Rene ( vader van Tim ).
Daniël
