Zaterdag ‘gehaktdag’ voor BFC F6

BFC F6 wint overtuigend van Almere FC F8 op 10 november 2012 

We staan voor de wedstrijd tegen Almere FC F8, een tegenstander die in het klassement tot op heden nog alleen maar de ballen om de oren heeft gekregen, maar…je mag nooit de tegenstander onderschatten! Ga dat onze mannen maar eens aan het verstand brengen nu we de vorige week NVC (de toenmalige nr. 1) in tranen van het veld afgestuurd hebben.  

Iedereen druppelt langzaam het terrein van BFC binnen en wat opvalt is dat de spirit er eigenlijk in de kleedkamer al inzit. We hebben goed geslapen, met uitzondering van sommige pappa’s en mamma’s J, en dus hebben we er zin in! 

De opstelling van vorige week, te weten 1-3-3, leek dermate succesvol dat we eens wilde testen of deze strategische beslissing ook vandaag ging werken. De eerste helft stond Lykle op doel en de coach had aan het “Dream Team” al meegegeven dat onze belangrijkste man ook een eens een balletje in het veld wilde trappen, hangende het resultaat uiteraard. 

Het is 10.45 uur en ons team staat opgesteld en klaar voor de start. De wedstrijd wordt gespeeld onder de professionele regie van Michel welke zich naar de middenstip van veld 3:1 begeeft om de wedstrijd te beginnen. Wat ons al even opviel was dat het doel aan de overkant maagdelijk leeg bleef, kortom onze tegenstander was in geen velden of wegen te vinden. Zouden ze zich op voorhand al gewonnen geven? Gezien het klassement en de kans dat ze door ons zouden worden afgedroogd zou een besparing hiervan voor de F8 op zijn plaats zijn. Een check in de kleedkamer gaf geen soelaas maar 10 minuten na de officiële tijd kwamen ze er dan toch aan, van veld 3:2 welteverstaan…..vergissinkje! 

Inmiddels was de opstelling niet meer wat hij moest zijn en waren de mannen reeds met elkaar aan het voetballen, en dat snappen we want 1 minuut stilstaan is al een probleem, laat staan 5 tot 10. Terug in het gareel kost dan ook even tijd maar omdat de tegenstander zich heeft aangediend lopen de mannen toch naar hun plek toe. We kunnen starten! 

Michel fluit af en de loop zit er direct in. Het idee wordt geboren om de eerste helft Lykle maar weer eens te sparen, immers de wedstrijd tegen NVC heeft hij hard moeten werken, dus we blijven voorlopig op de helft van onze tegenstander Almere FC F8. Onze inzet wordt beloond in de 4e minuut waar onze spits “Mika Robben (in de versie met haar)” de eerste bal in de kruising legt. Zo de kop is eraf, “aldus de mannen”, waar ze Almere beteuterd achterlaten.  We besluiten om de eerste helft het gas er een beetje op te houden om zo Lykle de gelegenheid te geven de 2e helft een balletje te laten trappen ipv het tegenhouden daarvan. Ruben krijgt een tippie van boven waarbij hij wordt herinnerd aan zijn wedstrijd op 27 oktober tegen Muiderberg waar hij topscoorder was en legt daarom op de 8e minuut de tweede bal in het doel van Almere.  

De opstelling 1-3-3 lijkt ook vandaag weer zijn vruchten af te werpen, kortom het had niets met geluk of mazzel te maken maar deze keuze was louter professioneel. Op de 10e minuut pakt Olivier het weer op waar die tegen NVC mee geëindigd was, het eerste been zit er weer in en Almere begint langzaam te wennen aan de regen van doelpunten.

De F8 wordt wat harder en de tackles worden steeds meer ingezet om onze professionals te stoppen met als gevolg een frontale botsing waarbij “Sid De Muur” een bloedneus oploopt. Sid moet even de revisie in om de bloedneus te stelpen en wordt gewisseld. 

In de tussentijd ontstaat er een eigen wedstrijdje in de voorhoede tussen onze spitsen waarop Mika besluit de stand naar 4 tegen 0 te brengen in de 14e minuut. Last but not least voor het affluiten van de eerste helft heeft Olivier toch nog even behoefte aan het tweede been, immers op een been kon hij niet goed lopen, waardoor op de 17e minuut het 5 tegen 0 wordt. De rust wordt ingezet waar de mannen relaxed het veld aflopen voor een slokje water. 

Belofte maakt schuld en de stand was ernaar dus de coach besluit om van doelman te wisselen. Ravi heeft de beste papieren voor deze taak en dat blijkt ook want hij bewijst multifunctioneel en niet onverdienstelijk te zijn als doelman. 

We hebben de wissels wat frequenter ingezet maar constateren daarmee wel dat de plekken waar de mannen zouden moeten staan vaak niet meer kloppen met de opstelling. Hierdoor ontstaat er wat onrust waardoor de tegenstander de gelegenheid krijgt om zo nu en dan de doelman kunsten van Ravi op de proef te stellen. Maar zoals eerder aangegeven blijkt Ravi goed opgewassen tegen de pogingen van Almere FC F8 en weet hij ze er allemaal uit te houden, top gedaan vent! Door de onrust duurt het even voordat we onze zaken weer op orde hebben waardoor onze verdediging er wat harder aan moet trekken en we blij zijn dat “de Muur”  weer terug in het veld is en goed samenwerkt met onze achterban. En zo zie je maar weer dat de verdediging onmisbaar is, “de Muur”  is daarmee de “Man Of The Match”, uiteraard zonder de tampon in zijn neus J.

 

Na de 11e minuut in de 2e helft zijn onze mannen het zat, de tackles en sprintjes van Wolff zijn ze klaar mee en Mika scoort via een lobje van Oliver 6 tegen 0! Terug naar eigen helft wordt ons Wolffje nog even onder druk gezet en krijgt de tekst “het lukt niet hè Wolfje…” om de oren. Zo zie je maar dat dit soort psychologische mishandeling niet alleen bij de grote mensen plaatsvindt J……..maar gezien de tackles van Almere (welke zich ook schuldig maakte aan soortgelijke teksten) zien we het door de vingers. 

De 2e helft speelt Lykle op het midden en loopt lekker met mee met het veld team, verschillende pogingen worden ondernomen om Almere nog verder de vermoeidheid in te krijgen en dat lukt! 2 minuten later pakt Mika wederom zijn kans en scoort nummer 7, het begint nu voor iedereen gewoon te worden……. Samen spelen samen delen, het motto waar gelukkig steeds vaker gebruik van gemaakt wordt stelt Olivier op de 15e in de gelegenheid om de toch al verdwaasde doelman van Almere nog een keer te passeren, de 8e tegen klapt in het net….”wel thuis tot ziens en welterusten” zeg maar. 

Het einde komt in zicht en je merkt dat de mannen al even hebben geroken aan de overwinning. De vaart is er een beetje uit en het rommeltje van begin 2e helft komt er weer in…tja we hebben er toch al 8, dat gaan ze nooit meer inhalen! Toch is er nog even ruimte voor onze hielenbijter Godert die met de gedachte “en we gaan nog niet naar huis” het laatste doelpunt op de 19e minuut langs de doelman trapt, 9-0! Michel fluit af en om Almere niet helemaal met een des illusie naar huis te sturen nemen we nog maar even de penalty’s.  

Het was een wedstrijd waarin we veel gezien en geleerd hebben, de 1-3-3 werkt, te veel wissels werkt niet, en we moeten de opdrachten qua positie beter vast zien te houden. Als we dit doen dan is de basis voor een potentieel kampioenschap aanwezig en zien we een overwinning op de Zuidvogels met vertrouwen tegemoet. Maar!!! Het wordt geen 1’tweetje dus het hoofd koel en morgen vol gas. 

Het wordt een beetje cliché maar wederom een warme groet van een trotse coach en trainer waarbij een ieder aansluit denk ik. Een speciaal dank voor Michel welke wederom verantwoordelijk was voor de rechtvaardige arbitrage!   

Tot morgen!

Sander