JO8-1 wederom te sterk voor AFC: 1-2

De wedstrijden tegen AFC zijn altijd spannend, en ook deze was daarop geen uitzondering. Het was wel de eerste keer dat we uit, in Amsterdam mochten aantreden. Best bijzonder, tussen de hoogbouw van de multinationals, op de duurste grond van Nederland, speelt een van de oudste en beste amateurclubs. Maar van die reputatie hebben onze  jongens weinig last. Op het veld wordt gesproken met de voeten, en heeft historie weinig betekenis…..

Wel even wennen was het, spelen op echt gras, waardoor de bal minder “door loopt”.  Maar de jongens waren daar snel aan gewend, en gingen vol goede moed de strijd aan. Dat leverde in de beginfase al direct een aantal kansen op, die echter steeds net niet konden worden verzilverd. AFC, een positioneel en technisch voetballende ploeg, gaf ook niet veel kansen weg, vooral door de inbreng van hun sterke laatste man. Het was zelfs AFC dat in de 3e minuut  op voorsprong kwam, eigenlijk tegen de verhouding in. BFC bleef goed naar voren voetballen, en kansen creëren, maar het geluk was niet aan onze kant. Wessel kreeg een paar keer de bal net niet lekker op zijn nieuwe “slof”, maar er was er zeker een die een beter lot had verdiend: vanaf een meter of 15 haalde hij zo verwoestend hard uit, dat de bal via de lat en het dak van de tribune het stadion uit spatte.  Als we bij een honkbalwedstrijd hadden gezeten, dan was dit de homerun.

Het duurde tot de 13e minuut voor BFC iets terug kon doen, en dat was via Oli. Hij kreeg de bal op het middenveld, slalomde om wat AFC-ers heen en haalde vernietigend uit: 1-1. In deze fase was BFC duidelijk sterker dan de tegenstander, die zelden nog wist door te dringen tot in de buurt van keeper Tibbe. Fedde speelde op rechts weer een puike wedstrijd: niemand kwam er langs; sterker nog, als de bal was ontfutseld dan begon Fedde aan de rush naar voren om daarmee de eigen aanval weer aan het werk te zetten. Centraal en in de linkerzone speelden Oli en Thijs ook weer een ijzersterke pot.

Zo gingen we de rust in met een gelijke stand. Na de rust was het beeld niet veel anders, waarbij over en weer bijzonder weinig uitgespeelde kansen ontstonden. Hugo werkte zich weer een slag in de rondte links voorin en was daar steeds  een goed aanspeelpunt, maar hij hielp net als Wessel ook regelmatig mee in de verdediging. De andere aanvallers, Daan en Johan hielden de achterhoede van AFC wel aan het werk, maar konden er vandaag niet echt door komen. In het verloop van de tweede helft begon AFC meer druk uit te oefenen, waarbij een paar gevaarlijke situaties voor de goal van BFC ontstonden. Met man en macht werd er verdedigd, en kon BFC zich uiteindelijk weer onder de druk uit voetballen. In zo’n omschakelmoment was het wederom Oli die na goed aangeven van Daan kon uithalen voor een verwoestende en bevrijdende treffer: 1-2 in de 37e minuut.

“The crowd went wild”, zoals de supportersschare van BFC nu eenmaal meeleeft met de jongens. Enkele supporters van AFC vonden de moeders van BFC zelfs zo rumoerig dat ze verkasten naar de andere helft, daarbij de kapitale fout makend om naast Roy te gaan staan ;-).  In de resterende speeltijd kwam de zege van BFC niet echt meer in gevaar. Razend spannend was het vandaag weer wel, met als resultaat: de koppositie in de poule, want concurrent Buitenveldert liet vandaag steken vallen. We hebben weer wat te verdedigen ;-). En nu kunnen de wasmachines weer aan de bak, voorzien van een explosieve mix van Ossengal, Vanish Oxi Action en Cillit Bang. Want dat krijg je als je speelt op echt gras: echt vieze sportkleren! We hebben het er graag voor over!