JO17-1 toont karakter tegen Hollandia

De JO17-1 heeft een week na de zeperd bij WV-HEDW weer voor wat rust in de gelederen gezorgd door thuis te winnen van Hollandia, waartegen de ploeg eerder dit seizoen nog zwaar onderuit ging na een doelpuntrijke tweede helft (7-3).

De wedstrijd begon met een minuut stilte, ter nagedachtenis aan Henk Schulte.

Volg de JO17-selectie ook op: 

Facebook
Instagram
Flickr

Na de grote teleurstelling van vorige week was alles er voor de JO17-1 aan gelegen om in ieder geval een resultaat te boeken vandaag. De manier waarop datzelfde resultaat tot stand moest komen, was met de nederlaag in Hoorn in het achterhoofd een nét iets andere dan men normaliter van de JO17-1 gewend is.

De tegenstander had in de eerste wedstrijd BFC laten voetballen en zelf meedogenloos toegeslagen met flitsende uitbraken, terwijl BFC eindeloos probeerde de verdediging van Hollandia te slechten. Het BFC van toen verloor zo een 0-2 voorsprong en kreeg er zeven tegen, het BFC zaterdag was er op gebrand zich dat niet meer te laten gebeuren.

De wedstrijd werd gespeeld met rouwbanden en begon met een minuut stilte, ter nagedachtenis aan de deze week overleden Henk Schulte, die eerder dit seizoen nog aan het roer stond van de JO17-2.

De eerste helft verliep in het begin alleraardigst. De JO17-1 leverde de passie en strijd die vorige week tegen WV-HEDW vooral in de duels gemist werd, en de aangepaste speelstijl resulteerde al vroeg tot een uitgelezen kans voor Tim, die nu zelf eens aan het einde van een voorzet stond. Maar op zeer korte afstand van het doel wist hij tot verrassing van het publiek de scherpe voorzet van Jaylon niet te promoveren tot een doelpunt.

Niet veel later was het dan wel raak: Jaylon wist op aangeven van Cesar de keeper te verschalken met een bekeken bal en zo stond de 1-0 al snel op het bord. Jaylon scoorde daarmee zijn tweede treffer tot nu toe. Het bleek de opmaat voor een spannende pot, met aanvallen over en weer, maar waarin BFC de tegenstander niet zo hoog onder druk probeerde te zetten als in de uitwedstrijd. Dat was iets wat toen weliswaar veel kansen opleverde, maar tegelijkertijd ook resulteerde in veel tegengoals doordat het druk geven toen niet altijd even goed ging. Deze wedstrijd werd er ietwat afwachtend gespeeld, en dit resulteerde vaak in een situatie waarbij Hollandia in balbezit wel lang aan de bal bleef, maar niet écht gevaarlijk kon worden. Vaak bleef het –zoals vooraf verwacht- bij pogingen van Hollandia om overtal op de vleugels te krijgen, maar deze liepen op niets uit.

Cesar prikt de winnende treffer langs de keeper!

Verder leek BFC -hoewel minder in balbezit dan normaal gewenst- controle over de wedstrijd te hebben, en werden er nog best goede kansen om zeep geholpen, mede door één geweldige redding van de keeper van Hollandia, die een fel schot van Cesar stijlvol over zijn lat werkte.

Na rust ging het, net zoals in Hoorn, toch weer snel mis. Ondanks een omhoog gestoken vlag van grensrechter Han, scoorde Hollandia al na twee minuten de gelijkmaker. De scheidsrechter wilde echter niets van dit vermeende buitenspel weten en dus werd de goal van de bezoekers goedgekeurd.

BFC baalde, vooral omdat het in de openingsfase van het duel wellicht toch een extra goal had kunnen of zelfs moeten maken, maar dit dus niet was gelukt. Door deze gelijkmaker werd de wedstrijd weer spannend en vanaf dat moment maakten eigenlijk beide teams nog goede kans op de winnende goal. Geen van beide ploegen wist echter snel op voorsprong te komen, en dus leek de wedstrijd af te stevenen op een gelijkspel.

En hoewel de bezoekers op het moment dat BFC wél druk ging geven zichtbaar in paniek raakten, durfde BFC ook weer niet volledig door te drukken uit angst voor een uitbraak van de bezoekers en een eventuele tegengoal. Daarvan hadden we in Hoorn tenslotte vele voorbeelden gezien.

Toen acht minuten voor tijd hoog balletje richting het centrale duo van Hollandia door hen slecht werd ingeschat, toonde Cesar lef door gelijk druk te zetten, en dit werd direct beloond. Hij kon de bal simpel afsnoepen en opstomen richting de keeper, met de centrale verdediger in zijn kielzog. De keeper van Hollandia kwam wel uit, maar Cesar wist tussen deze twee Hoornse spelers toch de bal in het net te drukken en dus ging BFC op de valreep toch nog aan de leiding: 2-1! Een groepsfeestje barstte los, en die vleug van echte teamgeest zien we na vorige week natuurlijk graag!

Voetballen als een team, goals vieren als een team. Zo hoort het!

In de slotminuten die hierop volgden, liep de spanning op en rond het veld nog hoog op, en deed Hollandia er alles aan om weer op gelijke hoogte te komen. De ruimte die ze hierbij lieten liggen, zorgde nog voor wat kansrijke momenten voor BFC, maar deze werden niet snel of doelgericht genoeg uitgespeeld om voor nog meer goals te zorgen. Het eindsignaal werkte dan ook verlossend!

En zo revancheerde BFC zich voor de nederlaag in Hoorn, en werd er echt eens met karakter gespeeld. Waar vorige week de duels werden vermeden of men het teamgenoten alleen liet oplossen, daar werd vele malen meer kracht én eenheid getoond. Nu maakt één zwaluw natuurlijk nog lang geen zomer, maar BFC heeft zichzelf het voorbeeld gegeven dat het ook als een team kan spelen. En dat is, buiten de zeer belangrijke drie punten, ook heel wat waard!

Man of the Match:
Jaylon schitterde de gehele wedstrijd op rechtsbuiten en werd daarom door het team en de staf verkozen tot ‘Man of the Match’. Goed gespeeld Jaylon!

Competitie:

Het kan verkeren in het voetbal. SDO speelt gelijk tegen KFC en De Foresters verliezen van ADO’20. Dat zorgt er mede voor dat de hele competitie nóg dichter bij elkaar komt. Spannende tijden!