JO17-1 gaat ten onder in bizar seizoensslot

Het laatste verslag van dit seizoen komt helaas een week eerder uit dan gehoopt. Geen finale voor de JO17-1, na een absurde wedstrijd vonden onze mannen in de Watergraafsmeer hun Waterloo. De hoofdrol was voor een warrige scheids die zijn onzekerheid camoufleerde door te strooien met kaarten en strafschoppen. Bijrol was er voor de opgefokte sfeer en zelfs intimidatie door coaches, toeschouwers en ook een paar spelers van de tegenstander. Maar helaas is dat ook voetbal…

De halve finale, die als een hele aanvoelde…

Volg de JO17-selectie ook op: 

Facebook
Instagram
Flickr

(Verslag: Frank Trijbels)

Beide ploegen begonnen nerveus aan de wedstrijd, die al als een finale leek te voelen. De eerste minuten kwam er nauwelijks een pass goed aan. Zeeburgia schudde als eerste de zenuwen van zich af en werd een paar keer gevaarlijk in de openingsfase, meestal via hun sterspeler nummer 8 die weer strooide met lekkere passjes. Na een minuut of 10 begon ook BFC te voetballen en kreeg prompt een paar goede kansen. Eerst wist Tim, op zijn nek gezeten door drie verdedigers, toch op doel te schieten maar zijn inzet was een prooi voor de keeper.

De op tien meter staande scheidsrechter mist de handsbal…

Vlak daarna een goede corner die net iets te hoog was voor Hugo, zijn kopbal ging daarom over. Weer een minuut later zette Daan goed door op links, zijn voorzet kon nog net worden onderschept. Nog een minuut later gebeurde hetzelfde op de rechtervleugel, toen was het Tim die zijn voorzet niet zag aankomen bij een medespeler. Na dit offensiefje van BFC herpakte Zeeburgia zich weer. Halverwege de eerste helft: een eerste moment met grote impact op het uiteindelijk ontsporen van dit duel. Thomas haalt uit, zijn bal wordt gestuit door een arm van een Zeeburgia verdediger die duidelijk niet naast zijn lichaam hangt. De scheids staat op een paar meter afstand en heeft vrij zicht, maar besluit vervolgens af te gaan op het oordeel van de grensrechter die zeker 40 meter verderop staat (en natuurlijk niets gezien heeft). Geen penalty waar het er wel één had moeten zijn. Begin van een ongekend arbitraal festival.

Zul je altijd zien, een minuut later is het wèl raak aan de andere kant na een moment van onachtzaamheid in onze verdediging: 1-0 voor de thuisploeg en daarmee staan we weer gelijk over 2 wedstrijden. Het sein voor BFC om vol op de aanval te gaan, met goede kansen voor achtereenvolgens Rutger Meijer (schot van afstand, gestopt door de keeper), Thomas (halve omhaal) en Hugo (afstandsschot over het doel), helaas allemaal zonder succes. Na een half uur spelen besluit de scheids om weer eens zijn stempel op de wedstrijd te drukken. Bij een aanval van Zeeburgia raakt de bal de arm van Willem, maar die arm ging niet naar de bal dus van hands leek geen sprake te zijn. Waar die eerdere handsbal van Zeeburgia veel duidelijker was maar niet werd bestraft, gaat de bal nu wèl op de stip. Damian zit in de goede hoek maar kan er net niet bij en Zeeburgia neemt een 2-0 voorsprong, voor hen voldoende voor een finaleplaats. Als coach Thomas de scheids aanspreekt op zijn inconsequente fluiten mag hij direct vertrekken.

Hugo schiet onze eerste penalty binnen, 3-1.

BFC is even de weg kwijt en vijf minuten later lijkt Zeeburgia definitief te profiteren. Na een flitsende aanval weet een speler nog net zijn grote teen tegen een voorzet van links aan te krijgen, de bal rolt tergend langzaam in de verre hoek: 3-0, we zijn twee doelpunten verwijderd van zelfs maar een verlenging en het lijkt nu al beslist. Maar gelukkig krijgen we vlak voor rust nog de gelegenheid om aan te haken. Tim wordt getoucheerd in het strafschopgebied en nu aarzelt de scheids niet: penalty voor BFC. Hugo kiest voor de linkerhoek, de keeper duikt de andere hoek in en de aansluitingstreffer staat op het bord. Met 3-1 gaan we de rust in. Op dat moment dachten we nog dat we een veelbewogen helft gezien hadden met 4 goals, 2 strafschoppen en een weggestuurde coach. Maar het bleek allemaal nog veel gekker te kunnen…

Met Ad als interim-coach op de bank begonnen we vol goede moed aan de tweede helft. BFC maakte snel duidelijk dat ze er weer in geloofden. Al na een minuut rukt Hugo op door het centrum, hij passeert een paar tegenstanders, komt in positie om te schieten maar raakt de bal verkeerd. Vlak daarna wordt Tim opnieuw gevloerd binnen de 16 meter, de scheids legt de bal voor de derde keer op de stip. Hugo kiest opnieuw de linkerhoek, keeper gaat opnieuw naar rechts en het is 3-2. We staan weer op verlenging!

Rutger wordt besprongen na zijn weergaloze treffer!

BFC gaat door, op jacht naar de gelijkmaker. Thomas heeft een grote kans maar stuit op de keeper. Na 10 minuten volgt het hoogtepunt van deze wedstrijd vanuit BFC-perspectief. Rutger Meijer mocht op links ruim buiten het strafschopgebied aanleggen voor een vrije trap, iedereen rekende op een voorzet richting penaltystip waar de luchtmacht van beide teams zich verzamelde. Maar Rutger verrast iedereen, inclusief de fotograaf van dit magazine (direct ontslagen natuurlijk) door de bal loepzuiver in de linker bovenhoek te krullen. Heerlijk doelpunt èn de gelijkmaker. Binnen een kwartier zuivere speeltijd (verdeeld over 2 helften) hadden we een achterstand van 3 goals weggepoetst en stonden we virtueel weer in de finale!

We konden ons opmaken voor een heet laatste half uur. De Zeeburgia coaches en het thuispubliek waren al flink opgewarmd door het scoreverloop en het aandeel daarin van de scheids en nu begonnen ook de eerste spelers door het lint te gaan zodat het gele kaarten begon te druppelen. Ad bracht met Clarence, Syb, Thijs en Cesar verse krachten in het veld. Helaas konden we de gelijkmaker niet lang vasthouden. Na een kwartier maakte Zeeburgia de 4-3 zodat we weer op verlenging stonden. Vijf minuten later voorkwam Damian met een prachtige redding een nog grotere achterstand. Daarna weer twee kansen voor BFC. Een boogballetje van Hugo verdwijnt over het doel en een schot van Tim belandt maar weer eens op de vuisten van de prima keeper.

Tim raakt via de keeper de paal nog…

Dan vindt de scheids het weer eens tijd voor een strafschop. Hij weet inmiddels niet meer wie hij precies moet compenseren en waarvoor en besluit dan Zeeburgia maar een penalty toe te kennen. Ook deze gaat binnen, opnieuw zit Damian in de goede hoek. Vijf minuten later is BFC weer aan de beurt in deze penaltyloterij. Jelle geeft voor op Tim maar de bal raakt de arm van een verdediger, die inmiddels weet dat deze scheids niet op een penalty meer of minder kijkt. En inderdaad, hij geeft de vijfde strafschop in deze wedstrijd, en de derde voor BFC. Opnieuw een zware last op de schouders van Hugo, het wordt hem nog moeilijker gemaakt door buitengewoon onsportief gedrag van de keeper. Dat levert hem wel een gele kaart op maar daar zal hij niet om malen. Hugo besluit dit keer voor een andere hoek te gaan in de hoop dat de keeper dat ook doet, maar dat gebeurt helaas niet…zo blijft het 5-3, met nog een kwartier te gaan. We hebben nog minimaal één goal nodig om een verlenging af te dwingen.

De keeper pakt de derde strafschop van Hugo wél.

Terwijl de klok wegtikt gaan we op zoek naar de bevrijdende goal, tegen steeds minder tegenstanders overigens. Werd eerst al bij die handsbal van die laatste penalty een tegenstander met twee keer geel weggestuurd, na een grove charge op de enkels van Syb kon de irritante aanvoerder van Zeeburgia met direct rood vertrekken.

Het thuispubliek reageerde furieus op deze beslissing van de scheids, die nu wel eens volledig terecht was. Volwassen mannen kwamen door de hekken en gooien flessen op het veld en richting scheids(!), en de scheidsrechter en BFC kregen de meest belachelijke verwensingen naar hun hoofd. Ook de coaches van de tegenpartij lieten zich niet onbetuigd en gingen verbaal schandalig over de schreef maar mochten in tegenstelling tot Thomas wél gewoon op de bank blijven zitten. Sterker, de scheidsrechter deed niets, blijkbaar overmand door de storm van kritiek, agressie en verbaal geweld. Het lukte BFC ondanks het overtal niet meer om in deze heksenketel dreigend te worden zodat Zeeburgia op de been bleef. Ook een scrimmage voor het doel in de slotminuten ging er niet meer in.

De verslagenheid is groot: zo dicht bij de finale

In een opgefokte sfeer werd de wedstrijd uitgespeeld, BFC strandde op twee doelpunten van de finale. Na het laatste fluitsignaal vroeg iedereen zich af wat er in godsnaam allemaal gebeurd was in het afgelopen anderhalf uur. Kortom, een bizarre manier om uitgeschakeld te worden en een ontzettend onbevredigend slotakkoord van een prachtig seizoen. Maar eerlijk is eerlijk, we speelden vandaag bepaald niet onze beste wedstrijd van het seizoen.

De overige uitslagen:
Kampong JO17-1 vs KFC JO17-1* 2-5

KFC wist thuis niet te winnen van Kampong maar haalt in Utrecht alsnog vernietigend uit. Zo moeten we aanzien hoe een ploeg waar we in de reguliere competitie twee keer gehakt van maakten wel in de finale staat… Het is nu in elk geval duidelijk dat uit onze competitiepoule twee ploegen promoveren naar de 3e Divisie: volgende week weten we of KFC of Zeeburgia Volendam zal vergezellen.

Het lukt BFC helaas niet om na één seizoen 4e Divisie direct weer terug te keren naar de 3e Divisie maar veel scheelde het niet. We wensen alle eerstejaars alvast veel succes bij hun nieuwe poging volgend seizoen, en hopen dat de tweedejaars die naar de A gaan ervoor kunnen zorgen dat de JO19-1 vanuit de Hoofdklasse eindelijk ook eens naar de Divisie kan promoveren!

Man of the Match:
Ex aequo eindigden Jelle en Damian op de eerste plaats als laatste MOTM van dit seizoen. Jelle heeft om inmiddels bekende redenen een abonnement op deze titel, Damian had vandaag een paar uitstekende en belangrijke reddingen en zat dicht bij beide penalty’s.

Topscorers (eindstand 2016/17):
1 Hugo (+2) 25
2 Cesar 9
3 Gijs 8
4 Thomas 7
5 Jelle 5
6 Jilles, Clarence , Niels, Rutger Meijer (+1) 4
7 Adan 3 8 Tim 2
9 Pepijn, Rutger Mostert, Bram, Syb 1
Totaal 80
We maken vandaag de 80 doelpunten vol, een prachtig gemiddelde van ruim 3 per wedstrijd op 26 wedstrijden in competitie en nacompetitie.