JO11-1 verliest finale KNVB Beker

BFC JO11-1 – Zeeburgia JO11-1: 1-4 (dptn: Sophie)

Selectie: Marc (K), Timothy, Maxim, Vincent, Mika, Imran, Jasper (C), Milan, Toine, Nassir, Safouane en Sophie.

Zaterdag, wedstrijddag. Een hele bijzondere want het vlaggenschip van BFC’s onderbouw speelt vandaag de finale om de KNVB beker. Onder leiding van succescoach Awi, die in zijn vierde seizoen BFC maar liefst zijn derde finale speelt, werden in het bekertoernooi achtereenvolgens SDO, Victoria, Altius, Abcoude, Pancratius, Buitenveldert en Zwaluwen Utrecht geëlimineerd. Vandaag mag het de slagroom op de taart plaatsen in de finale tegen Zeeburgia. Een opponent die wij goed kennen, van wie er in de competitie dit jaar al twee keer werd verloren. Maar in een finale is alles anders en het vertrouwen op een goede afloop is groot. BFC verkeert de laatste weken in een uitstekende vorm en weet de tegenstanders vaak met dominant combinatievoetbal haar wil op te leggen.

Ontbijten op BFC

We verzamelen om 7:30 uur op BFC voor een gezamenlijk en door de ouders geregeld ontbijt. De sfeer is goed. De wedstrijdspanning is weliswaar voelbaar maar desondanks weten de jongens / het meisje toch nog een paar happen door hun keeltjes te krijgen. Daarna vertrekken we in colonne naar Legmeervogels in Uithoorn, al jaren de gastheer van de finales van District West 1.

Om 10:00 uur blaast de leidsman voor de aanvang van de wedstrijd. De sfeer op de tribune is groots en uitbundig. Onder leiding van de Van den Akkers wordt er een feestje gebouwd. Verder zijn er fakkels, toeters en andere bellen. De ambiance is fantastisch.

De eerste 10 minuten zijn nerveus. Het spelbeeld is rommelig en het lukt BFC vooralsnog niet om Zeeburgia haar wil op te leggen. Maar in de 11 minuut is het Sophie, opnieuw het enige meisje op het veld, die razendsnel doorkomt over de rechterflank en haar inzet in de verre hoek ziet belanden: 1-0 voor BFC. Fantastisch! De blauwhemden grijpen dit moment aan om beter te gaan voetballen. We zien meer combinaties en het balletje gaat soepel(er) rond. Zeeburgia speelt ruw en heeft een hoop (harde) overtredingen nodig om BFC af te stoppen. Zo ook in de 23e minuut als BFC een vrije trap krijgt op een kansrijke positie. Jappie krult de bal in de verre hoek maar zijn inzet belandt slechts op de paal. In de daarop volgende scrimmage wordt de bal door een Zeeburgiaanse veldspeler uit het doel geslagen. Volgens de regelementen mag de scheidsrechter nu een doelpunt (en een tijdstraf) toekennen maar hij besluit een penalty te geven. Aanvoerder Jappie neemt zijn verantwoordelijk maar ziet zijn schot helaas (opnieuw) op de paal belanden. En dus blijft het verschil slechts één doelpunt. En ondanks het feit dat BFC nog steeds op voorsprong staat, lijkt er iets bij de blauwhemden geknakt. De Zeeburgianen daarentegen, voelen dat ze nog in de wedstrijd zitten en zetten vol aan om op gelijke hoogte te komen. En zo geschiedt, als ze in de slotminuut van de eerste helft uit een snelle en vloeiende aanval weten te scoren. En zo gaan we met een 1-1 stand in plaats van een 2-0 voorsprong de rust in.

In de rust hangen de koppies omlaag. En is er het besef dat we onszelf tekort hebben gedaan. De driehoofdige staf onder leiding van Awi doet er van alles aan om het geloof in eigen kunnen weer op te krikken maar de woorden lijken maar nauwelijks door te dringen. Er wachten nog 30 spannende minuten..

Maar na rust blijkt al snel dat er toch iets is geknakt in de hoofden van de (meeste) spelers. De ploeg raakt niet meer aan de praat. Het spel is slordig en onrustig en er is veel te veel balverlies. De eerste 10 minuten gaat het spel nog enigszins gelijk op, maar in 11e minuut komt Zeeburgia dan toch op voorsprong: 1-2. En hoewel de achterstand slechts één doelpunt bedraagt kun je eigenlijk al zien dat het vandaag niet meer goed gaat komen. Zeeburgia is nu duidelijk de bovenliggende partij en BFC komt er nauwelijks meer aan te pas. Het laat zich intimideren en gaat mee in het vechtvoetbal van de Amsterdammers. In de laatste 10 minuten weet Zeeburgia nog twee maal te scoren en zo eindigt de wedstrijd in een 1-4 nederlaag. En is Zeeburgia – over de gehele wedstrijd bekeken – de terechte kampioen.

Na afloop is er emotie, heel veel emotie. De spelers beseffen zich dat er vandaag echt meer in had gezeten. Met name in de eerste helft. In de kleedkamer spreekt Awi zijn manschappen toe: ‘jullie hebben geknokt en gestreden voor wat jullie waard zijn. En een fantastisch toernooi gespeeld. Wees trots op elkaar en op jezelf’.

Daarna lunchen we met elkaar, en wordt er veel geknuffeld, geaaid en getroost. Want de druiven zijn zuur, heel zuur.

PVCV Leidsche Rijn Cup – 2 en 3 juni  

’s Middags moet BFC al weer aantreden voor een tweedaags toernooi bij PVCV in Vleuten. De vraag is natuurlijk hoe de ploeg er voorstaat. Of de spelers in staat zullen zijn om mentale weerbaarheid te tonen en zich over de waarschijnlijk grootste teleurstelling uit hun prille voetballevens heen te zetten.

En dat doen ze. Achtereenvolgens wordt er tegen PVCV (2-0, Toine 2x), DCG (0-0), De Meern (4-1, Safouane, Toine, Nassir en Mika) en SCH’44 (Jappie 3x) gespeeld en mag BFC zich de nummer 1 van poule 1 noemen. En de volgende dag in de ‘Championsleague’ meedoen om de eerste prijs.

En zo wordt de wrange smaak van de ochtend enigszins weggespoeld.

Rug rechten en weer doorgaan

Op zondagmiddag moet BFC aantreden tegen het verrassend sterke Reiger Boys. Dat heel sterk en gedreven aan de wedstrijd begint. De ruststand is weliswaar nog 0-0 maar BFC heeft het zwaar. Na rust komt het dan ook niet onterecht op achterstand: 0-1. Maar vlak daarna zien we een schitterende aanval over vele schijven die uiteindelijk door Toine wordt afgerond: 1-1. Uit een corner weet Reiger Boys echter opnieuw te scoren en zo lijkt BFC te worden uitgeschakeld. In de slotminuut mag Maxim een vrije trap nemen en uit de rebound van zijn schot weet Safouane te scoren: 2-2. Penalties moeten uitwijzen wie er doorgaat naar de halve finale. En dat wordt Reiger Boys, dat er eentje meer weet binnen te schieten.

Daarna volgen nog twee wedstrijden om ‘des keizers baard’. Er wordt met 1-0 gewonnen van De Meern (Toine) en in de wedstrijd om plek 5 wordt DESTO met 3-0 verslagen (Mika 2x, Toine).

Reigers Boys wordt de verassende winnaar van het toernooi door in de finale van FC Utrecht te winnen.

En zo rijden we toch nog naar huis met een beker(tje). En komt er een einde aan een lang, heel lang voetbalweekend. Waarin BFC zich goed wist te herpakken na de grote teleurstelling op de zaterdagochtend. Liet zien een echt en hecht team te zijn. Met saamhorigheid, teamspirit, elkaar steunen, dat soort dingen. Er werd op zaterdag en zondag ook weer gelachen, er werden grapjes gemaakt, zelfs met de nodige zelfspot. Hetgeen wat mij betreft de kracht van dit team misschien wel het mooiste beschrijft. Een vriendenteam. Een schitterende ploeg. Zoals Ramses zong:

We zullen doorgaan
Met het zweet op ons gezicht
Om alleen door te gaan
In een loopgraaf zonder licht
We zullen doorgaan
We zullen doorgaan
Tot we samen zijn