Groter jasje zit BFC JO9-2 als gegoten

In de reguliere competitie bewezen de jongens van de JO9-2 de afgelopen weken uit hun jasje gegroeid te zijn. Het knelde nogal. Een gebrek aan serieuze tegenstand deed de roep om sterkere opponenten aanzwellen. Het sterk bezette Paastoernooi bij Sporting Martinus in het Amstelveense was derhalve een mooie gelegenheid om ons te meten met ploegen die de naam hebben over te lopen van talent die het voetbal tot ware kunst verheven lijken te hebben.

Tegenstanders in poule A waren Sporting Martinus, SDW, Soccermoves en LRC Leerdam.

De eerste wedstrijd die voor onze jongens op het programma stond was de krachtmeting met Sporting Martinus. De reputatie van deze ploeg, uitkomend in Hoofdklasse 1.0, was  Coach Rico en zijn mannen bekend. Tactisch sterk, veel snelheid, gogme en doeltreffend. Iedereen op de hand van de blauwhemden was uitermate benieuwd hoe onze jongens het er vanaf zouden brengen. Het resultaat zou tevens van invloed kunnen zijn op het verdere verloop van het toernooi.

Direct na de aftrap werd duidelijk dat de behoefte aan weerstand vandaag zou worden beantwoord. Sporting Martinus speelde louter met aanvallend oogmerk en onderstreepte dat met zeer verzorgd positiespel en strakke looplijnen. BFC bood echter zeer goed partij. Sterker nog, onze jongens namen brutaal het initiatief en waren vooralsnog niet onder de indruk van de rood-gelen. Een moment van onoplettendheid leidde tot de 1-0 voor Sporting. Maar die euforie werd al snel getemperd want het was BFC dat door een pegel van Willem onmiddellijk iets terug deed: 1-1. Dit doelpunt was het startschot voor “BFC-time” want de tegenstander werd met eigen middelen bestreden en door doelpunten van Giosué (2) en Johan liep BFC uit naar een 1-4 voorsprong. Sporting toonde aan dat het ook in de koppies wel goed zat en bleef aandringen. Vlak voor het eindsignaal wisten ze er de 2-4 nog in te prikken maar verder kwamen ze niet. BFC trapte het toernooi met dit zeer knappe en terechte resultaat dus goed af en bewees tevens de strijd aan te kunnen met tegenstanders die op een hoger niveau uitkomen dan wel hoger staan aangeschreven. Wat een begin. De Bussumers lieten geen twijfel bestaan over hun ambitie: toernooiwinst.

 

de tegenstanders werden gezamenlijk gadegeslagen

 

LRC Leerdam was de volgende horde op weg naar de gewenste finale. De Leerdammers speelden taai en degelijk. Vreemd genoeg had het keurkorps van coach Rico meer moeite met deze speelstijl dan het technische en tactische van de eerdere tegenstander. Leerdam bood goed partij en wist enkele plaagstootjes te plaatsen maar die wisten keeper Joep niet te verontrusten. BFC bleef gedisciplineerd de afgesproken strijdwijze hanteren en wist de wedstrijd door doelpunten van Johan en Benjamin solide naar zich toe te trekken. 2-0 eindstand. Wat in deze wedstrijd andermaal in het oog sprong was de homogeniteit waarmee BFC opereerde.  Joep keepte als een panter. Willem en Pascal die, zo leek het, achteloos ieder gevaar wisten te elmineren. Of Tijn die iedere tegenstander vakkundig van de bal wist te zetten, Sem die onverzettelijk de strijd aanging en Benjamin die met zijn rushes terrein  wist te winnen. Tenslotte Johan en Giosué die als zeker aanspeelpunt fungeerden.  Het was coach Rico die zijn manschappen tactisch grondig had voorbereid en hen naar grote hoogte wist te stuwen.

Dit werd nog duidelijker zichtbaar in de wedstrijd die volgde. SDW werd met 5-0 van het kastje naar de muur gestuurd. Sem (2),  Giosué, Johan en Benjamin wisten het samenspel te bekronen met doelpunten. Mooi om te zien hoe harmonieus de jongens deze wedstrijd wisten te spelen. Het verdedigen begon daadwerkelijk voorin en alle aanvallen werden vanuit de achterste linies geïnitieerd. Het uitmuntende positiespel waarmee dit gepaard ging was oogstrelend.

De tussenstand leerde dat BFC zich inmiddels had verzekerd van een plaats in de halve finales. Bij winst in de laatste groepswedstrijd zouden de jongens als poulewinnaar doorgaan. Dat was dan ook het doel. De tegenstander Soccermoves had laten zien over zeer technisch vaardige spelers te beschikken waarvan enkelen als stagiair meedraaien bij BVO’s. Ook dit had geen invloed op de focus van onze jongens want onverstoorbaar speelden zij het spelletje zoals al het gehele toernooi. De eindstand werd door goals van Benjamin (2), Sem, Giosué en Johan op 5-1 bepaald.

De halve finale werd gespeeld tegen KFC, de nummer 2 van poule B. Al gauw werd duidelijk dat het mentale aspect in dit duel van doorslaggevende factor zou zijn. KFC schoot uit de startblokken en was op jacht naar de finale. Binnen een oogwenk stonden onze jongens op een 0-2 achterstand. Voor het eerst dit toernooi werden de jongens overrompeld. Maar wie dacht dat de wedstrijd gelopen zou zijn had buiten de wilskracht van BFC gerekend. Er werd een tandje bijgeschakeld. Dit leidde tot de aansluitingstreffer van Willem. Beide ploegen schotelden het publiek een meer dan enerverende wedstrijd voor. KFC breidde de voorsprong naar 1-3 uit en Rico’s keurkorps leek verslagen. Een goal van Giosué bracht de spanning weer terug maar nadat de tegenstander de 2-4 maakte leek het echt beslist. Met nog 3 minuten op de klok stond KFC met één been in de finale.  Juist op het moment dat enkele fans van de tegenpartij de zeker lijkende winstpartij luidruchtig omarmden was het die dekselse Sem die de 3-4 op het scorebord bracht. Zou het nog kunnen? Een laatste aanval van de Bussumers werd door KFC gepareerd en tot uitbal verwerkt. Het was Benjamin die de uitbal van afstand na een korte dribbel  tot een doelpunt wist te prolongeren. 4-4! Wat een wedstrijd.

Kort nadat KFC de wedstrijd met een aftrap mocht hervatten klonk het eindsignaal. Plots was daar rumoer in het veld. De scheidsrechter had ineens op aangeven van de tegenstander bepaald dat ons laatste doelpunt niet telde omdat de uitbal niet volgens de regels genomen zou zijn. Dit alles nadat het eindsignaal had geklonken. Na enige discussie gaf de tournooileiding terecht aan vast te houden aan de arbitraire beslissing die genomen was tijdens de wedstrijd.  Daarmee werd de uitslag definitief op 4-4 bepaald.

Strafschoppen dienden een beslissing te forceren. Iedere ploeg moest er drie nemen, Zenuwslopend! De eerste twee strafschoppen werden onberispelijk ingeschoten door Sem en Tijn. Joep wist  één strafschop onschadelijk te maken waarna  Giosué aan alle spanning een eind maakte door de beslissende penalty erin te poeieren. Wat een ontlading! De finale was bereikt.  Het hele team ging los evenals enkele ouders.

het team is blij met Joep na diens gestopte strafschop

In de eindstrijd wachtte Sporting Martinus, de ploeg die we in de groepsfase hadden verslagen. In een wederom uitermate spannende pot werd er deze keer nipt met 2-1 verloren. Een uitslag die eveneens in ons voordeel uit had kunnen vallen. Hiermee werd het toernooi met een 2e plaats afgesloten.

Coach Rico en zijn jongens mochten rekenen op complimenten en waardering alom. Iets waar zij trots op kunnen zijn.

trots op de 2e plek

 

LV – 2 april 2018