BFC MO11-1 KAMPIOEN

Vandaag was voor de meiden van de MO11-1 de dag waarop het kampioenschap behaald kon worden.

De gehele competitie voerden de meiden week in, week uit de ranglijst aan, maar zoals vaak gebeurt nam de druk richting het einde van het seizoen toe. Tot 5 weken terug waren de meiden ongeslagen in zowel de competitie als in de beker. Tegen SDO, altijd lastig, werd er met kunst en vliegwerk een 4-4 gelijkspel uitgesleept en 2 weken terug tegen Geinburgia werd het eerste verlies geleden 5-6. Voor beide wedstrijden waren er wellicht goede redenen te benoemen maar dat laat ik achterwege.

Plots stonden we, met nog 2 wedstrijden te gaan, gelijk met de tegenstander van vandaag sv Huizen. De beide teams gelijk aantal wedstrijden, punten en zelfs doelpunten voor, in ons nadeel was het aantal doelpunten tegen. Op verzoek van sv Huizen werd verzocht de wedstrijd vandaag in te halen en dat gebeurde vanochtend om 9.30 uur. Wat een schitterend complex heeft sv Huizen enzlefs bij het aanmelden sprak men ook daar over de kampioenswedstrijd. Er stond ons dus wat te wachten.

De spanning zat er bij de meiden op maar ook bij het aantal aanwezige ouders, opa’s en oma’s, commissie leden en bestuurs afgevaardigde. Het moest vandaag gebeuren er moest gewonnen worden. Na instructies in de kleedkamer en de opstelling was het even tijd om rust in de koppies te krijgen. Ons geheime wapen, “meditatie”, werd uitgevoerd. Zelf heb ik dit nooit eerder met een team mee gemaakt maar de rust was terug en het hyperen bestond niet meer.

Geconcentreerd namen de meiden zelf de warming-up in handen, en langs de zijlijn werden allerlei theorieeen en geruchten de wereld ingestuurd al zou sv Huizen meisjes van de MO12 in “gevlogen” hebben. Zelf heb ik dit niet kunnen waarnemen en met de meiden gingen we uit van onze eigen kracht en spel.

Winterkampioenen MO11-1

Dan eindelijk de aftrap , geconcentreerd begon het overspelen en afjagen en al na 6 minuten was het raak 0-1  voor BFC. De indruk die wij aan de lijn kregenwas ‘die kunnen we pakken”. Ongelukkig kwam sv Huizen op een 1-1. Een corner werd geschampt door een verdediger en rolde over de lijn. De meiden waren hiervan niet onder de indruk en hervatte hun spel. Als snel werd de ruststand bereikt van 1-2.

In de tweede helft lieten onze meiden zien dat ze echt de enige zouden zijn die recht hebben op de titel . Veelvuldige overspelen, elkaar steunen wanneer sv Huizen probeerde aan te vallen. De score werd na zo’n 15 minuten opgevoerd naar 1-3 wat leidde tot wanhoop bij de keeper van sv Huizen die vervolgens zelf maar de aanval ging zoeken. Ook dit hielp niet en 8 minuten voor tijd werd het 1-4 en kort daarna 1-5. Het kampioenschap voor deze merendeel eerste jaars was een feit. Zuur waren de druiven voor onze tegenstander dit mede omdat de taart, medailles en champagne op hen stond te wachten. Menig traantje vloeide van zowel vreugde als verdriet. Wat kan voetbal hard zijn. Na de wedstrijd snel terug naar ons eigen clubhuis waar taart en natuurlijk “we are the champions” op hen stond te wachten.

Wat ben ik trots op de resultaten van dit team in het eerste halfjaar en stil dromen we voorzichtig al een beetje over de “triple”.

Andre