BFC JO9-2 houdt de moed erin

Na de tik van vorige week tegen Waterwijk werd er deze keer aangetreden in en tegen Breukelen. Het zonnetje scheen volop en de hoop was dan ook dat het spelbeeld van onze jongens gelijke tred zou houden met de rap stijgende temperatuur. Vandaag was daadkracht geboden.

Met de tactische voorbespreking nog in het achterhoofd begonnen de Bussummers gefocust en vastberaden aan de wedstrijd. Het begin was dan ook voor onze jongens. Dit beviel de coach van Breukelen allerminst want heftig gesticulerend en met luide stem zweepte hij zijn team op om weer grip te krijgen op de wedstrijd.

Onze jongens bleven geconcentreerd, toonden werklust en deelden enkele plaagstootjes uit. Desondanks lukte het maar niet om tot scoren te komen. Dit was natuurlijk als koren op de molen van de Breukelense gastheren want  daar was opeens de 1-0. Voorgaande wedstrijden leren dan dat het dit seizoen heel lastig is om een achterstand ongedaan te maken. Helaas ook deze keer.

Ondanks dat “we” met de beste intenties bleven doorspelen en enkele malen tot een aansluitingstreffer wisten te komen bleek het niet voldoende. De tegenstander scoorde, met enig geluk, drie keer op fraaie wijze met een hoge lange bal. Ver buiten bereik van Joep vlogen die ballen erin. Als BFC-supporter kon je zien dat de berusting er toen insloop.

Op een gegeven moment was het jammer genoeg snel klaar. Het voelde een beetje als een marathon moeten lopen en dat je halverwege één van je schoenen verliest. Na het eindsignaal werd 8-4 voor Breukelen als uitslag op het wedstrijdformulier ingevuld.

Was de tegenstander nu echt zoveel beter dan wij? Afgaande op de uitslag zou je veronderstellen van wel. Wanneer men naar de potentie van onze jongens kijkt kan de vraag met “nee” worden beantwoord. Maar met potentie alleen win je helaas geen wedstrijden. Uithuilen en opnieuw beginnen. Iedere (top)ploeg kampt wel eens met een mindere periode. In zo een periode bevinden onze jongens zich nu. Geen man overboord. Hier leren ze van. Het is niet leuk om te verliezen en al helemaal niet als dat een aantal keer op rij gebeurt. Toch is het “mooi” om te zien hoe onze jongens na een verliespartij de kleedkamer weer opzoeken: met het hoofd omhoog en de borst vooruit. En zo hoort het.

Doelpunten kwamen vandaag van de voet(en) van Giosué (2 keer), Benjamin en Johan.

LV – 15 oktober 2017