BFC JO13-1 ook Buitenveldert de baas: 2-0 uitzege

2016-10-29-btv4
Zomaar een schemerige zaterdagochtend. Voor sommigen is het maar moeilijk wakker worden na weer een heerlijk avondje 7×7-voetbal op het eigen sportpark, maar het vooruitzicht van een nieuwe mooie dag werkt helend. De mannetjes zijn compleet, allemaal fit en reizen al in de vroege ochtenduren af naar een geworden bedevaartsoord. Sportpark Buitenveldert. Omcirkeld door de lanen die vernoemd zijn naar dirigent Gustav Mahler en baljuw Gerrit de Boele. De groene oase tussen de skyline van de Amsterdamse Zuidas en het helikopterdek van het VU-ziekenhuis. De plek waar een groot deel van de Azzurri nog geen half jaar geleden hun ongeëvenaarde kampioenschap in de hoogste Nederlandse amateurklasse vierde…. De hymne van het “We are the Champions” klonk nog in gedachten bij het betreden van het clubhuis. Mooie relikwieën van dit stukje Amsterdam.

Buitenveldert JO13-1 – BFC JO13-1                         0-2

Opstelling: Max -ThijsA, Thijmen, ThijsV, Sian – Matthijs, Bram, Mucahit – Elias, Jim, Tim – Nigel, Alex, Yassine en Tijn

Doelpunten: Jim en Elias

Dit kon toch niet misgaan? Uiterst geconcentreerd, gefocust en gedreven zette de Azzurri vooral het eerste kwartier de wedstrijd naar zijn hand. Het bijzonder hoge baltempo van beide partijen leverde een attractief schouwspel op, maar doelpunten bleven lang uit. De gastheren zochten veelvuldig de ruimten achter de verdediging, maar BFC bleef gevaarlijk over de flanken. Vlak voor rust bleek één van deze aanvallen uit het boekje dodelijk. De rake kopstoot van Jim deed het net op een psychologisch perfect moment bollen. Ruststand 0-1.

Nog amper bijgekomen van het broodje hete kip en de rotirol uit de Surinaamse keuken verdubbelde BFC de score met een minstens zo fraai en vloeiend uitgevoerde flankaanval. Dit keer was het Elias die de trekker overhaalde: 0-2. Op blauwe rozen dus. De gastjes konden het zich permitteren dat er wat slordigheden in de ploeg kwamen. Er werd geploeterd, maar zonder in paniek te raken. BFC kon immers leunen op een uitstekende defensieve organisatie. De clean sheet was een logisch gevolg van de topvorm van de teamgeest, hulde dus!

Max was ontegenzeggelijk Man of the Match. De fluoriserend oranje vuurvlieg hield zijn doel op persoonlijke titel schoon met als hoogtepunt de volledig uitgestrekte paradeduik waarmee hij vijf minuten voor tijd een penalty keerde. ThijsA liep gelukkig goedgemutst en met een lekkere kleur op het gezicht het sportpark binnen. Dat is weleens anders geweest ;-). Op wat stijlloze inworpen na speelde de jongeling fout- en risicoloos. Thijmen was weer als cement en mocht zijn verjaardag feestelijk vieren in de kleedkamer na weer een dijk van een wedstrijd. ThijsV kapiteineerde centraal achterin als voorbeeldig gezagvoerder van een mammoettanker. Sian combineerde zijn snelheid weer met een geraffineerde verdedigingsattitude waardoor de lange buitenspelers veelal het nakijken hadden. Matthijs speelde als Frenkie Rijkaard in zijn hoogtijdagen. De jonge, blonde vedette met een op-en-top charisma gehalte. Bram was ook al zo’n guerrilla in de middencirkel. Fysieke autoriteit als metafoor van het Bussumse zelfvertrouwen. Mucahit wedijverde als creatieve brein op het middenveld met een gepaste dosis Gooisch gif in de genen. Elias knokte vanaf de zijkanten voor elke meter zonder zijn aversie te tonen. Met een puntgave assist en koelbloedige treffer blonk hij uit in efficiency. Jim danste als lichtvoetige amazone in de spits en was continu aanspeelbaar om bij te dragen aan het snelle omschakelvoetbal. Met een sublieme kopbal opende hij de score. Tim smoorde menig opbouw van de thuisploeg in de kiem, maakte nuttige meters in het pressievoetbal en gaf ook nog een knipoog naar oogstrelende combinaties. Nigel liet zich niet gek maken door de vrouwelijke charmes van zijn opponent(e) en kon voldoende lucht opbrengen om langs de rechterflank zo nu en dan lekker op te stomen. Alex dribbelde sierlijk en elegant, maar wist minstens zo geslepen naderend onheil van de Amsterdammers te interrumperen. Yassine deelde direct na rust overduidelijk zijn visitekaartje uit door voorbeeldig het overzicht te bewaren en de treffer aan een medespeler te gunnen. Tijn spitste BFC functioneel naar het eindsignaal door Mokumse looplijnen te belemmeren en hun opbouw te ontregelen.

Met een nieuwe zege lijkt BFC voorlopig in veilige haven en staat het prima opgelijnd voor de loodzware novembermaand. Met drie delicate competitiewedstrijden, een aanlokkelijk tweeluik op de voetbalvrije zaterdag en wat midweekse friendlies is er genoeg om naar uit te kijken. Eerste afspraak: komende zaterdag 5 november, thuis tegen koploper Almere City JO13. Er wordt om 12:45 uur afgetrapt op Sportpark Meerweg. Komt dat zien!

 

 

OvV