BFC JO13-1 eindigt pechdag in mineur: 2-3 nederlaag

De Azzurri heeft niet lang mogen genieten van de koppositie in de 2e Divisie. Natuurlijk waren er voldoende verzachtende omstandigheden. Blessureleed en materiaalpech noopten de staf om concessies te doen in de opstelling waardoor veel steunpilaren niet vanuit hun eigen kracht konden voetballen. De slotfase was illustratief. Anticlimax. Een late gelijkmaker leek de schade aanvankelijk te beperken, maar een uit deceptie geboren rode kaart en daaropvolgende tegentreffer dompelden BFC in mineur.

BFC JO13-1 – FC AMSTERDAM JO13-1   2-3
Opstelling: Sidney, TImber, Thijs, Alex, Joris, Elio, Tim, Olaf, Mees, Tiago, Alexander, Daniël, Sem, Dean en Boris

Doelpunten: Elio, Tiago

Alle verzachtende omstandigheden ten spijt, de openingsfase was het aanzien prima waard. Hoge druk, prima balcirculatie en twee opgelegde kansen in de eerste vijf minuten die een beter lot hadden verdiend. Uit het niets openden de bezoekers de score via een geweldige kopgoal uit een corner. Twijfel sloop in de ploeg en angst ging regeren. De tegenstander kroop in zijn schulp en nodigde de koploper uit om het spel te gaan maken. Logisch.

Op een veld dat meer herfstbladeren dan grassprieten kende werd kort voor rust – wederom uit het niets – een list gevonden en schoot Elio op fraaie wijze de gelijkmaker tegen de touwen. Lang mocht de wederopstanding niet duren, want een minuut later kopieerde de hoofdstedelingen hun eerdere kopgoal en dropen de blauwe shirts alsnog beteuterd af richting kleedkamer. 1-2. Status quo.

De tweede helft eenzelfde beeld. BFC was niet bij machte om het zo geadoreerde combinatiespel te etaleren. De dirigenten konden de orkestleden niet bereiken en vice versa. Muzikaliteit ontbrak. Een hoog over geschoten penalty gaf BFC hoop, twee JO13-2 invallers brachten nieuw elan en Sem leek met een fraaie assist kort voor tijd alsnog een punt te verdienen. Maar opnieuw keerde het tij.

Noem het Winnaarsmentaliteit. In een uiterste poging alsnog de drie punten in eigen huis te houden trok Tim in blessuretijd ten strijde, ten aanval. Hij werd op faire wijze gestuit door een drietal mandekkers. Ingooi tegen, so far so good. Een voor velen onzichtbaar ‘haakincident’ was voor de verder en oprecht prima leidende scheidsrechter reden genoeg om resoluut de rode kaart te trekken. Regels, leermoment. Het paste bij de voorliefde voor kaartspelen, want ook drie andere (gele) kaarten hadden eenvoudig kunnen worden afgedaan met een mondelinge toelichting. Moraalridderschap boven inlevingsvermogen. Jammer.

De gevolgen nog desastreuzer. Ongeloof en mededogen ontwrichtten de BFC-organisatie. De leidsman vergat dat de 12-jarige delinquent nog halverwege het veld in tranen afdroop. Toch stond hij een snelle spelhervatting toe die in notime in het net belandde. 2-3. Punt minder dus. De rode kaart betekent bovendien een schorsing, waardoor in de topper van volgende week de drie misschien wel meest begeerde JO13-linkspoten van het West1elijk halfrond geblesseerd of geschorst moeten toekijken vanuit de dug-out. Citaatje Borsato: “Even slikken en weer doorgaan”.

Volgende week wordt druk. Zaterdag de topper in Alkmaar tegen AFC’34, dat vandaag ook punten verloor. Het kenmerkt de kleine verschillen. 4 teams binnen twee punten in de kopgroep. Dinsdag waaieren maarliefst 6 spelers uit naar een KNVB-activiteit en maandag een geweldig vriendschappelijk affiche tegen ‘het andere’ AFC. Noteren maar dus:

Maandag in Bussum, aftrap om 19:00 uur: BFC JO13-1 – AFC JO13-1
Zaterdag in Alkmaar, aftrap om 12:30 uur: AFC’34 JO13-1 – BFC JO13-1

#blijfthetvolgen #komtdatzien