BFC JO13-1 deelt opnieuw de punten met De Foresters (1-1)


Met een goede teamspirit en verzorgd veldspel vol aanvallende impulsen heeft de Azzurri in haar laatste uitwedstrijd van het seizoen een dikverdiend punt overgehouden aan de ontmoeting bij en tegen hoogvlieger De Foresters. Door resultaten op andere velden had deze heldendaad geen gevolgen meer voor de ranglijst van de blauwhemden. Een stevige positie in de middenmoot van de 2e Divisie A als koploper van het rechter rijtje is hun Waterloo. De Super Egels zagen met het gelijke spel een nagenoeg zekere eindklassering als runner-up verdampen en zullen het seizoen hoogstwaarschijnlijk als nummer 4 afsluiten.

De laatste officiële uitwedstrijd van het seizoen in het hart van de meivakantie van zowel ’t Gooi als Kennemerland. Zoals proper divisievoetbal betaamt bleef de schade van afwezige vakantiegangers bij beide teams beperkt tot slechts één pion. De KNVB mocht zich daardoor een keer gelukkig prijzen, omdat hen een instinctieve aanklacht voor competitievervalsing bespaard bleef. Ook de verwachte smart op de Nederlandse wegen bleek mee te vallen. Bouwvallen op de A1 werden eenvoudig getrotseerd. Er stond weliswaar een brug open en motorpech bij één der taxi’s (geen Mazda ;-)) vroeg om wat improvisatie, maar alle hoofdrolspelers waren ruim op tijd in het pittoreske Heiloo. Een plek waar de hele dag de zon scheen en het heerlijke zeebriesje de Gooische gezichten een prettige gloed in het gezicht bracht, hulde dus!

De Foresters JO13-1 – BFC JO13-1            1-1

Opstelling: Max – Nigel, Thijmen, ThijsV, Sian – Matthijs, Alex, Mucahit – Yassine, Elias, Tim – ThijsA en Boaz

Doelpunt: Tim

Behalve het gemis van de motor van het middenveld (Bram) kreeg de Bussumse staf tijdens de warming-up te kampen met een geblesseerd uitgevallen centrumspits (Jim). Lichte tegenwind dus wat zich gedurende het eerste bedrijf uitte in benauwd en schuchter voetbal op eigen helft. Tegenhouden leek het devies, deels opgedrongen door het verzorgde spel van de gastheren. Een eigen onvolmaaktheid werd weliswaar fraai afgestraft door een aanvallende egel, maar daarna begon zowaar wat branie en bravoure te gloren. Karaktertrekken die neigden naar het zo geadoreerde Gooische gif. Nog voor rust werd het ijzerwerk tot twee keer toe gekust en na de pauze was het nog maar één team dat heerste en verdeelde: BFC. De gelijkmaker was dan ook meer dan gerechtvaardigd. De amusementswaarde reikte zowel binnen als buiten het veld tot grote hoogten, de scheidsrechter kende een topdag en ook de technische breinen aan de zijlijn hadden het onderling gezellig. Met een puntendeling, een uitslag zonder verliezers, kon iedereen vrede hebben.

De jarige Max speelde zijn laatste uitwedstrijd voor BFC. Pico bello als gewoonlijk. Hij trekt naar Hollywood (aan de Rijn) om daar zijn fameuze keeperkunsten te tonen. Nigel etaleerde zowel aan de rechter- als linkerflank zijn balvaardigheid als allround verdediger. Thijmen bracht weer het nodige cement in de Bussumsche muur en zag een afstandspegel spijtig genoeg op de lat uiteenspatten. ThijsV was zichtbaar geïnspireerd door zijn Londontrip en domineerde in de as. Sian kon weer opzichtig excelleren na zijn liesmalheur. Met dank ook aan de fysio van toekomstig broodheer Ajax. De pechvogel kreeg nu echter weer een polsblessure te verwerken die hem vroeger dan gewenst naar de kant dwong. ThijsA bleek multi inzetbaar als vertrouwde defensieve deskundoloog. Matthijs liet de motor in prima staat draaien vanaf het middenveld en hoopt net als Max op een geelzwarte bekerzege in de Kuip. Alex acteerde weer de bezige bij op het middenveld en was een doorn in elk egelsoog die überhaupt maar dreigde in balbezit te komen. Mucahit had wat pech in de afronding, maar de tijger was nauwelijks te temmen door de vijand tijdens zijn tomeloze bedrijvigheden. Yassine demonstreerde zijn fluwelen balcontrole vanaf de rechtervleugel en bleef uiterst cool bij heftige schermutselingen. Elias vocht faire en vermakelijke duels uit als centrumspits en kon veelvuldig zijn bewierookte snelheid benutten. Tim groeide in gedrevenheid, zag een traditionele inswinger nog op de paal belanden, maar streepte als klassieke linksbuiten dikverdiend de gelijkmaker tegen de touwen. Boaz Kroon (JO13-2) sloot moeiteloos aan bij de groep en kon als dappere strijder zowel op het middenveld als rechtervleugelspits uitblinken.

Komende week nog meivakantie. De trainingsarbeid zal voor velen op andere oorden dan het eigen sportpark worden genoten, maar de bulk zal zaterdag weer shinen tijdens de aftrap van de laatste competitiewedstrijd van het seizoen. Hollandia thuis. Aftrap om 11:00 uur, voor het terras. Komt dat zien!

 

 

OvV