BFC F4 als echte Cup Fighters in thriller langs Weesp F3: 3-4 uitzege!

In een ware bekerkraker heeft ons sterrenensemble zich weer voorbeeldig gepresenteerd. En dat terwijl de omstandigheden nog zo zwaar waren…. De herfst is in aantocht. Dat neigt toch een beetje naar melancholie. Dat het buiten nog donker is ten tijde van het verzamelmoment is al een dingetje, maar wat te denken van het fenomeen herfstvakantie. Hoezo crisis? Maarliefst drie in topvorm verkerende basiskrachten zaten in zonnige oorden nagelbijtend aan het zwembad met zwetende handpalmen… Au! Maar dan wenden we ons gewoon tot de wikiquotes van El Salvador: “elk nadeel heb z’n voordeel”. Zorgvuldige scouting in combinatie met spijkerharde onderhandelingen resulteerde in een opperbest uitwisselingsproject tussen F4 en F5 (Ronald, Frits & Jeroen, veel dank!). Tel daarbij op de adembenemende entourage rondom het prachtige stadion aan de Weespse Papelaan met haar hoog opgestapelde extravagante skyboxen (flats), en de ingrediënten voor wederom een memorabele voetbalochtend in de nog zo prille loopbaan van onze helden is een feit. Voetbalminnend Weesp kreeg een ware kraker voorgeschoteld, waarbij beide partijen tot in de slotseconde uitzicht hielden op de overwinning. Het schommelende scorebord kantelde uiteindelijk in het voordeel van onze blauwe brigade: 3-4 uitzege. Dikverdiende zege, hulde!

Het creatieve brein van het technische hart werd danig op de proef gesteld. Achteraf heerst de geruststellende gedachte dat het in de breedte van BFC’s eerstejaars F’jes wel snor zit. Rosso debuteerde zowel in de F4 als de F5 als sluitpost met handschoenen. Zijn dag begon om half zes, de adrenaline ontnam hem zijn laatste slaapuurtjes. In de middag telde hij zijn zegeningen: 6 punten en een aantal prachtige Bengaalse tijgeracties. Jasper was multi-inzetbaar. Rechtsbuiten of linksback, het deerde de kleine spruit niet. Heerlijk onbevangen, slim en sluw piepelde hij zijn tegenstanders en droeg een kei bij aan de grootse teamprestatie(s). Ook Sophie liet haar niet uit het veld slaan. Met een aantal stoere intercepties maakte zij zich dikwijls meesteres van gevaarlijke tegenstoten van de Weespers. Joris zwierf door het hele veld. Verdedigend zekerheidje, goddelijke opbouw en ook aanvallend dreigend. Sebastiaan hield er dezelfde looplijnen op na en etaleerde zijn befaamde schouderduw, die overigens zwaar onterecht door de scheidsrechter werd afgefloten. Thijs kon zijn vakantie gelukkig nog even uitstellen. Met ongekende longinhoud speelde hij weer als bevelvoerder van het middenvelder met ultiem afweergeschut voor hachelijke bestormingen en geweldige ruggensteun voor aanvallende impulsen. Milan was vaak dichtbij een treffer, maar pech won het van geluk. Als rechtervleugelverdediger kwam hij meer aan voetballen toe en kon hij weer sprankelen in zijn azuurblauwe shirt. Tim vestigde een nieuw wereldrecord achterlijntjeshalen, pingelde zijn belagers tot wanhoop, nam zijn kameraden bij de hand en loodste zijn ploeg met drie fenomenale treffers (hattrick) naar de welverdiende overwinning. Daan was pijlsnel als altijd, waardoor zelfs de bal hem af en toe niet bij kon houden. Hij haalde in de laatste seconde de trekker over en wist met een knappe schuiver de uitblinkende Weespse goalie feilloos te verschalken. De uitzinnige vreugde bij het laatste fluitsignaal, zowel binnen als buiten het veld, was meer dan terecht!