BFC E1 verliest ongeslagen status

Team_BFC_E1
Woensdag 24 september
Zeeburgia E1 – BFC E1 5-2 Doelpunten: ThijsV, Elias
Zaterdag 27 september
UVV E1 – BFC E1 3-1 Doelpunt: Tijn

Na een drukke voetbalweek vol nuttige leermomenten is er dan eindelijk een einde gekomen aan de ongeslagen reeks van BFC E1 na een serie fraaie overwinningen. Met bezoeken aan befaamde voetbalbolwerken in Amsterdam (Zeeburgia) en Utrecht (UVV) kreeg de Azzurri een tweetal prachtaffiches voorgeschoteld. Anders dan de scorebordjournalistiek (0 punten) doet veronderstellen kunnen de eloquente Bussumse blauwhemden terugkijken op twee wedstrijden waarin het kwartje ook zomaar naar de goede kant had kunnen vallen als onze oogappels iets meer op hun qui vive waren geweest.
Zeeburgia

De vriendschappelijke wedstrijd tegen Zeeburgia, een vooraanstaande kweekvijver die jaarlijks talrijke voetbaltalenten afzet bij profclubs, was een excursie vol voetbaleducatie. Met nog een kwartier te spelen stond er 3-2 op het scorebord en neigde een BFC-slotoffensief met een erop-en-erover scenario. Details bepaalden anders. Tegen medekoploper UVV, dat haar eerdere competitieduels met ruime cijfers had gewonnen, was BFC nagenoeg de gehele wedstrijd heer en meester. Er werd slechts vergeten de predominantie om te zetten in doelpunten. Ook ditmaal bleken kleine details cruciaal. Minimale verschillen met winstkansen tegen Nederlandse topamateurs, toch hulde dus!

Voor het eerst bij een competitiewedstrijd had de technische staf de beschikking over een volledige selectie. Het blessureleed lijkt eindig. Thijmen de Roover (E2) stond zaterdag uit voorzorg nog wel als 12e speler op het wedstrijdformulier en draaide moeiteloos mee in de carrousel. Boaz Kroon onderscheidde zich vooral in de tweede helft als goalie met zelfvertrouwen door kordaat ingrijpen bij enkele hachelijke situaties. Alex Tacke bikkelde met zijn authentieke onverzettelijkheid aan de rechterflank voor wat hij waard was. Voorbeeldige inzet wederom. Thijs Arts was eens temeer de patron van de BFC-defensie. Amsterdamse multiculturele branie noch Utrechtse bravoure bracht hem uit zijn concentratie. Sebastiaan de Vries is niet meer weg te denken als linksback en wordt node gemist als hij zijn wisselbeurt heeft. Statistieken zeggen genoeg. Elias Keijer luisterde zijn rentree na blessureleed op met een midweekse treffer. Hoewel nog niet volledig hersteld pakte hij op zaterdag 30 waardevolle speelminuten in competitieverband. Bram Middelburg was pijn aan het lijden op het middenveld. Het stond op het voorhoofd van deze natuurlijke aanvoerder geschreven, maar van capituleren wilde hij niets weten. Thijs van der Veen acteerde als heuse box-to-box speler. De blonde vedette pronkte met zijn rijke arsenaal aan bekwaamheden dat varieert van poetsende stofzuiger tot sierlijke balvirtuoos. Pepijn Gilhuis oogde sterk op het middenveld en was met doortastende loopacties dichtbij succes. Door de trekker zelf niet over te (durven) halen vergat hij zichzelf te belonen. Elio Kroes was een plaag voor de Utrechtse verdedigers en wist veelvuldig door te accelereren tot de achterlijn. Klein maar o zo fijn. Tijn van Spaendonck vierde zijn eerste speelminuten in competitieverband met een treffer. Ondanks het gebrek aan wedstrijdritme oogde de lange centrumspits gretig en fysiek sterk. Tim van Veen pepte zijn medespelers dikwijls op om het scoreverloop een nieuwe impuls te geven. De behendige linkspoot liet ook zijn voeten weer op een geweldige manier spreken en leverde weer een puike onmisbare assist. Leep of bang? Hij verkoos het samenspel weer (te) vaak voor zelfzuchtigheid.

Met de beide beentjes weer op de grond, maar ook in de wetenschap dat de verschillen aan de top marginaal zijn, volgt volgende week weer hoog bezoek op Sportpark Meerweg. Elinkwijk komt op bezoek, ook zo’n toonaangevende Utrechtse grootmacht waarvoor toppers als Van Basten, Afellay en Aissati hun eerste voetbalschoenen droegen. Met een aanvangstijdstip van 09:55 uur bijzonder uitdagend om dit van dichtbij mee te maken. Komt dat zien dus!

OvV