BFC D4 – Waterwijk D7 (beker)

Vandaag een wedstrijd voor de beker. Onze tegenstander hadden we twee weken ervoor al ontmoet, maar dan in de competitie. We wonnen toen nipt met 1-2. Ik schrijf bewust nipt, want een kritisch lezer van mijn verslagen (supporter waterwijk D7) sprak mij nog aan en vond dat verslag te positief uitgevallen voor BFC. Maar goed, duidelijk was dat de wedstrijd twee kanten op kon. De teams waren aan elkaar gewaagd en wilden winnen.

Helaas hadden wij kort voor aanvang nog een afzegging en op de dag zelf een zieke. Waarbij petje af voor de zieke, want hij heeft er toch nog even gestaan in zijn pakkie, lamlendig als wat, maar het ging uiteindelijk echt niet. Dat de wedstrijd twee kanten op ging was duidelijk. We begonnen toch weer redelijk. De eerste aanvallen waren voor BFC. Een paar mooie aanvallen volgden elkaar op, maar leverden uiteindelijk geen resultaat op. Waterwijk liet zich niet afschrikken en er werd ook druk gezet onze kant op. En zo bleef het spelverloop heel lang over en weer gaan. Ergens in het midden van de eerste helft kreeg BFC een corner. Deze kwam mooi voor het goal van de tegenstander terecht en het lukte onze spits om de bal in te tikken 1-0.

Dat bleef ook meteen de stand tot aan de rust, want na dit doelpunt bleef het spel beide kanten op gaan maar kwamen er geen doelpunten meer. Twee aanvallen van Waterwijk werden nog wel gevaarlijk, maar de één eindigde in het zijnet en de ander, een afstandsschot, werd voortreffelijk gered door onze keeper, top!

De tweede helft begon met veel druk van Waterwijk. Er waren veel aanvallen op ons doel en er moest hard aan getrokken worden om de bal weg
te krijgen en de aanval weer op te zoeken. Soms lukte het om een aanval in te zetten, maar wat opviel was dat sommigen de bal veel te lang bij zich hielden en pas afspeelden op het moment dat het al niet meer kon. Daar kwam balverlies uit of de ontvanger van de bal kreeg deze niet goed aangespeeld en kon er vervolgens ook niet veel meer mee. Jammer, want het was niet nodig en zo werden kansen verspeeld. Waterwijk maakte er steeds handig gebruik van door snel weer aan te vallen. Onze keeper moest hierdoor een paar fenominale reddingen uitvoeren. Enkele supporters van Waterwijk vroegen bijna wanhopig of we hem niet konden wisselen. Eén aanval tegen kon op een gegeven moment niet goed worden weg gewerkt achterin en dat resulteerde er dan uiteindelijk toch in dat de stand gelijk kwam 1-1. Dit beeld van de wedstrijd bleef vervolgens zo tot zo’n vijf minuten voor tijd. Het leek er zelfs even op dat het aan ging komen op penalty’s. Maar onze jongens leken moegestreden door de competitie, na elke wedstrijd aan te zijn gegaan met optimale inzet. Waterwijk bleef tot dit moment feller op de bal. Waar wij soms bleven kijken waar de bal heen ging zaten zij er al bovenop. Daardoor kwam het dat zo’n vijf minuten voor tijd een bal niet werd weggewerkt. Onze keeper kon een bijna onmogelijke bal in eerste instantie nog  wegstompen, maar de bal werd vervolgens weg gekeken in plaats van weg geschopt, met als gevolg 1-2. Kennelijk toch nog even wakker geschut werd met de laatste krachten een aantal keren de aanval opgezocht, maar het mocht niet meer baten. De wedstrijd eindigde in verlies. Dit keer had Waterwijk de langste adem. Niet getreurd jongens, ons eerste verlies pas dit seizoen. Van verlies leer je en het maakt je ook weer sterker om door te gaan. Want doorzetters zijn jullie. Ook nu hebben jullie doorzettingsvermogen getoond en hebben jullie gestreden tot het laatste fluitsignaal. Zoals ik al tegen mijn kritisch lezer zei “mijn verslagen zijn of eindigen altijd positief, want dat verdienen de jongens”. Jammer dat hij ook nog even kritisch was op onze altijd oprechte en eerlijke (bijna 70-jarige) vlagger, die er toch maar staat, bij weer of geen weer.

Bedankt aan alle trouwe vlaggers, de rij-ouders , de supporters en de lezers van mijn verslagen van de D4. Ik wens jullie fijne feestdagen en een goed, een gezond en sportief nieuwjaar. Tot het voorjaarsseizoen!