Bekeravontuur is voorbij: BFC JO9-1 gaat  met 4-3 onderuit bij Olympia’25

De laatste poulewedstrijd in het bekertoernooi stond vandaag op het programma: uit tegen het Hilversumse Olympia’25. Hier kwamen we oud ploeggenoot Noah weer tegen, die na een jaartje Victoria hier is neergestreken. Een wedstrijd met een speciaal tintje dus.

Beide teams kwamen wat voorzichtig uit de startblokken, zich bewust van de kracht van de tegenstander. De mannen van BFC hadden zich voorgenomen dat Noah niet in de positie mocht komen dat hij kon gaan schieten, andersom leek Olympia zich bewust van het gevaar van de snelle omschakeling van de BFC-ers. Zo verliep het eerste kwart van de wedstrijd zonder dat er echte kansen ontstonden. Wel zagen we vanaf de start dat de Olympianen net wat feller op de bal (en soms ook tegenstander) waren dan andersom.

Na het eerste kwart werd er gewisseld, en moest er achterin bij BFC weer even worden gezocht naar de posities. Noah profiteerde van een afvallende bal en schoot op de van hem bekende wijze van grote afstand in het doel, keeper Tibbe vertwijfeld achterlatend 1-0.  BFC bleef proberen om van achteruit op te bouwen, maar in laatste instantie leidde dit slechts af en toe  tot een kans om te scoren, en die enkele kans bleef onbenut. Olympia beperkte zich tot het opvangen van BFC, en hierin waren ze erg effectief.

Pas in het derde kwart kreeg BFC loon naar werken: Fedde, die regelmatig zijn rushes over de rechterflank bleef doen, zelfs door en langs shirtjestrekkende en duwende opponenten, liet in de 30e minuut een strakke voorzet (met links!)  landen bij Justin, die de hoek voor het uitzoeken had: 1-1. Maar nog in diezelfde minuut was het Noah die direct uit de aftrap, dus weer van grote afstand op het doel van Tibbe vuurde: 2-1.  Even was er onduidelijk in en rond het veld of zo’n spelhervatting wel mag, maar de spelbegeleider kende (terecht) geen twijfel: een geldig doelpunt.

Na deze tweede verrassing van afstand ging bij BFC een knop om. Het verzorgde voetbal van achteruit verdween wat naar de achtergrond, en het heil werd gezocht in schoten richting het vijandelijke doel. En dit was  wonderwel nog succesvol ook: eerst was er een schot van Thijs dat door een tegenstander in eigen doel werd gewerkt, en een minuut later was diezelfde tegenstander nog zo in de war dat alleen al de aanwezigheid van Camillo hem ertoe bracht om de bal in het eigen doel te koppen. Zo stond BFC ineens voor met 2-3, zonder dat daar briljant voetbal aan ten grondslag had gelegen. Maar in minuut 37 en 38 was het weer raak aan de “verkeerde” kant, en wederom waren het schoten van afstand die de eindstand op het bord brachten: 4-3 voor Olympia.

Met de koppies naar beneden verdwenen de mannen richting kleedkamer. De eerlijkheid gebied dat er vandaag voetballend te weinig was gepresteerd om aanspraak te maken op een overwinning, al zou een gelijkspel de krachtverhouding wel meer recht hebben gedaan. Het gegeven dat van de 7 doelpunten er maar één uit een voetballende combinatie kwam, geeft aan wat voor wedstrijd dit was, en tevens dat er nog wel werk aan de winkel is. Hiermee is het bekeravontuur voor de JO9-1 over. Even slikken, en weer door: we kunnen nu gaan focussen op de competitie.

Rene D.