Aan het begin van het seizoen bleek al snel dat er een aantal jongetjes eerst nog wat discipline moest worden aangeleerd. Dus zodoende werd er een persoon aangesteld die op zaterdag nacht/zondag ochtend, undercover de uitgaansgelegenheden in Bussum en omstreken ging controleren op eventuele aanwezigheid van spelers. Werd men gespot dan betekende dit dat de persoon in kwestie wissel stond. Dit gold ook wanneer men te laat aanwezig was voor aanvang van een wedstrijd. Al met al, ook die jongetjes werden mannen.
En zo geschiede het, in de uiterst moeilijke en zeer zwaar bevochten 7de reserve klasse is het vriendenteam BFC 5 er dan eindelijk in geslaagd om kampioen te worden. Voor velen van het team een hoogtepunt uit hun lang lopende carrière. Ja, ja, allemaal zo trots als een pauw, want we kunnen dit later toch mooi aan onze kleinkinderen vertellen, of gewoon op een verjaardag cq feestje, dan wel zomaar willekeurig ergens aanbellen om je verhaal te doen.
Officieel zijn we op 20 april 2008 uit bij Laren al kampioen geworden. Dit omdat onze rivaal De Vecht datzelfde weekend punten verspeelde. We hebben die dag dan ook zeker een biertje genuttigd maar vonden het leuker om het echte kampioensfeest thuis te vieren op de Meerweg.
Om zoveel mogelijk publiek naar de Meerweg te lokken werd er in het clubblad vermeld dat we in onze laatste thuiswedstrijd op 27 april tegen Kockengen één puntje nodig hadden om kampioen te worden.
Die zondag ochtend, de 27ste april was heel Bussum dan ook uitgestorven. Ik dacht nog dat wordt dringen op de Meerweg maar later kwam ik tot de conclusie dat iedereen in Bussum om een uurtje of negen gewoon nog op zijn nest ligt.
Gearriveerd op de Meerweg had Harry Puijk de koffie alweer klaar staan. Ook lag, zoals voorafgaand aan iedere wedstrijd, het wel befaamde netje inclusief de vier ballen alweer klaar waarbij het Harry overigens niet echt uit maakt of de ballen hard dan wel zacht zijn. Harry, namens het 5de bedankt voor je inzet.
Zoals iedere thuiswedstrijd, had Eddy Bos er ook deze keer weer voor gezorgd dat het wedstrijdformulier klaar lag. Op het formulier zag ik staan dat van onze vaste thuisscheidsrechters Frans Rem en Nico Weening, heren bedankt voor het fluiten dit seizoen, Nico ons deze keer zou gaan fluiten.
Frans Rem, wie de scheidsrechters regelt voor onze thuiswedstrijden en zelf ook regelmatig fluit, wist dat deze wedstrijd waarschijnlijk een niveautje te hoog voor hem ging worden en liet het karwij dus heel verstandig over aan Nico. Frans nam dus de leiding over de wat minder beladen wedstrijd van het 2de, die overigens werd gespeeld op veld 3. Dit om het meer dan duizend koppen tellende publiek de mogelijkheid en ruimte te geven om de topper BFC 5-Kockengen 2 op veld 2, voor de kantine, te kunnen laten aanschouwen.
Er was een zeer aantrekkelijke fotografe geregeld, wat overigens wel de manier is om een heel team met een grote smile op hun gezicht allemaal dezelfde kant op te laten kijken. Voor de wedstrijd werden er dus al een aantal elftal foto’s genomen, en ondanks dat, had het publiek nog steeds niets door dat we al kampioen waren. Rinske bedankt voor de foto’s.
De wedstrijd op zichzelf was niet echt meer van belang voor ons, immers we waren toch al kampioen alleen wist het publiek dat nog niet. En we wilden de wedstrijd dan ook met een fantasie opstelling gaan starten. Maar uiteindelijk vonden we toch dat we het in grote getallen gekomen publiek een waar voetbal spektakel moesten gaan voorschotelen. En het publiek heeft natuurlijk het hele seizoen al niets anders dan spektakel gezien en zijn wat dat betreft dan ook wel een beetje verwend geraakt. Dus gingen we toch maar met een normale opstelling van start.
We kregen al vrij snel een penalty, die in sommige ogen onterecht was, en om het spannend te houden miste we de stafschop dan ook, zodat de stand 0-0 bleef.
En toe gebeurde het, de openingstreffer kwam warempel van de voet van Chiel. Chiel? En we zouden nog wel met een normale opstelling beginnen en niet met een fantasie opstelling. Al met al betekende dit wel de 1-0. Maar we hadden spektakel beloofd dus lieten we twee minuten later Kockengen alweer de 1-1 maken. En om de mannen van Kockengen wat hoop te geven en het publiek een beetje zenuwachtig te maken lieten we Kockengen de 1-2 scoren. Zelf deden we er alles aan om het zo spannend mogelijk te maken. Die oude vedette van een Klomp weet na al die jaren ook wel hoe je het publiek moet vermaken. Dus toen hij oog in oog met de keeper stond vond hij het nodig om eerst tweemaal tegen de keeper aan te schieten, de keeper hoop geven noemt hij dat, en daarna zonder ook maar een klein beetje zenuwachtig te worden de 2-2 binnen te schieten.
En zoals afgesproken gaven we Kockengen weer hoop door ze de 2-3 te laten scoren. Het publiek had het niet meer van de zenuwen. Maar zoals een ware kampioen lieten we het bij hoop en stelde we het publiek gerust. MagnetRonnie wist, zelfs met zeer weinig speelminuten in de benen dit seizoen, toch zeer beheerst de 3-3 te maken, zodat hij dan uiteindelijk toch nog zijn aandeel had in het kampioenschap.
Direct na het laatste fluitsignaal werden de champagne flessen ontkurkt en was het één groot feest. Ook hiervan heeft de fotografe natuurlijk foto’s genomen.
Van BFC mochten we een flink aantal drankbonnen en ieder een grote bos bloemen in ontvangst nemen. Namens BFC 5 en de spelersvrouwen, die eindelijk weer eens een bos bloemen van hun ventjes kregen, bedankt.
Ook de supportersvereniging bedankt voor de sponsoring van ons kampioensfeest, we hebben ervan genoten, het was een zeer geslaagd feest.
Tevens wil ik alle vrijwilligers in de keuken, achter de bar en alle functies binnen de club die ik verder nog vergeet, bedanken namens het 5de voor jullie inzet, niet alleen tijdens het kampioensfeest, maar gedurende het gehele seizoen. Grote klasse!!!!
Aan het einde van de middag, dus na een aantal drankjes plus hapjes veel lol en een uurtje of zeven zon op het bolletje gehad te hebben werd het tijd om het feest te verplaatsen. De bestemming werd De Pulp in Bussum, waar we het feest hebben voortgezet onder het genot van een drankje en wat tapas. En dit ging natuurlijk door tot in de late uurtjes. Het was een zeer geslaagde dag, de dag erop was overigens wel iets minder. Tja, ’s avonds een vent, …..
Het was niet alleen een geslaagde dag maar ook een zeer geslaagd seizoen en zeker voor herhaling vatbaar.
Nogmaals iedereen binnen de club bedankt voor het geweldige seizoen.
Laten we afspreken dat we het volgend seizoen nog eens dunnetjes over doen met z’n allen. Tot dan,
Namens BFC 5,
De grote kale lijder.
|
