Dames 1 trapt af voor het nieuwe seizoen

 

 

Dames 1 trapt af voor het nieuwe seizoen

Op trainingskamp Winterberg – Duitsland 14 – 16 augustus

Geheel op tijd vetrokken we naar Winterberg. Zeventien dames en één heer. Dat zou best nog een gezellig weekend kunnen worden. Rond 13.15 uur kwamen we aan bij die Jugendherberge.... Gelegen in een prachtige omgeving. Alle bedden snel verdeeld, ging allemaal zonder slag of stoot. Gelukkig maar.... Omkleden en naar het voetbalveld. Alle weilanden en veldjes lagen er mooi bij... We hadden allemaal zin om op dat verse gras een balletje te trappen. Een sliding te maken, een mooie redding te maken.. Maar helaas, deze droom werd al snel een nachtmerrie.. Licht overdreven, maar we stranden op een gravel veld, een beetje jammer. Maar je kunt niet alles hebben. Ondanks dat, zijn we toch lekker gaan trainen onder leiding van Herr Paul Kras. Pauline en Laura (technische staf) zaten heerlijk in de zon, langs de lijn. En de rest maar zwoegen door het gravel, met 27 graden op onze hoofdjes. Uiteraard bleek dat de conditie niet meer was, zoals het was toen we allemaal nog 18 waren. Maar opgeven; nooit!

Toen was het tijd voor een borrel.. Eerst mocht Esther nog één keer een hellingproef doen... Zeer vermakelijk! Het is niet de bedoeling dat je 5 meter terugzakt, maar goed.. Niemand zag 't..

Er werd cola besteld, door een aantal een biertje en een paar meiden namen een weiss biertje... Een halve liter!!!! Die hadden ze niet aan zien komen. We waren redelijk luidruchtig en het terras was vrij snel verlaten door de andere gasten. Een voorstel rondje voor de nieuwe leden. De drankjes werden genuttigd, er werd gelachen, de sfeer was goed. Het was duidelijk dat de leiding trots was op hun team! Het werd iets frisser, snel naar die Jugendherberge voor een douche. Ook dat verliep prima. En daarna aanschuiven voor een heerlijk diner in het 5 sterrenrestaurant van die Jugendherberge. Het ijsje als dessert was als een kersje op de taart!  Omkleden, make-upjes bijwerken en het Winterbergse nachtleven onveilig maken! Het werd de jaarlijkse kermis!  

Herr Paul was een gelukkig man, 17 vrouwen aan zijn zijde.. Wat wil je nog meer?! De eerste attractie, wat een feest. Die kermisklanten vonden het prachtig al die frisse, Hollandse meiden. Wij de boot in en Esther mocht de micro in handen nemen. Het was duidelijk dat BFC dames 1 op de kermis was! Heerlijk die aandacht!

Uiteindelijk belanden we één van de tenten, waar we een heerlijke koude cola, fanta of biertje konden drinken. Dat was een groots feest, want we hadden ons eigen Dominic. Hij vond het helemaal niet vervelend om continue drankjes voor ons te halen. Het was ook zijn werk, maar goed.. Wat een macht heb je als dames voetbalteam. Mannen zijn vrij makkelijk! En een aantal zijn nog wat attracties langs gegaan; er werden ballen gegooid naar blikjes, er werd geschoten op flessen, de break dance was ook erg leuk, maar ging echt heel hard. Het was lastig om nog normaal te lopen.  Knuffels en rare maskers zijn gewonnen. Gelukkig hebben we Michelle die het helemaal niet raar vond om mensen te laten schrikken met haar nieuwe lelijke gezicht. Sommige konden er om lachen, andere mensen ook niet.

Een paar biertjes later werd het toch tijd om naar bed te gaan. De volgende ochtend moesten we om 8.00 uur aan het ontbijt zitten. Niet iedereen was even moe. Er werd nog druk gevoetbald op onze etage, niet iedereen was even blij. Toch maar slapen. Rond 03.30 uur vonden Milou en Stefania het nodig om nog even naar het toilet te gaan. Zij waren klaar wakker, dachten dat het 07.30 uur was. Kwamen erachter dat dat dus niet zo was. Schoten in de lach, en bleven er in hangen. Zij wilden nog een geintje uithalen bij Herr Paul. Lukte niet echt, Herr Paul werd ook wakker. En zo ook Leontine, die duidelijk maakte dat zij er niet van gediend was en graag wilde slapen.

Rond 8.00 uur, uitgeslapen en wel, zaten we allen aan het ontbijt (gutenmorgen Felix!). Bijna klaar voor de training. Het gonsde al van de geruchten, want 's avonds zou het buddy systeem in gaan. Niemand wist wat het precies inhield... Wat zou de opdracht zijn? Wie zou buddy zijn met wie??

Het was weer een prachtige dag voor een training op vers groen gras, helaas, het werd gravel. Toch werd er getraind, iedereen deed haar best! Doelpunten werden er gemaakt, zo mooi! De schaartjes, balletjes achter het standbeen en het poorten kwam met grote regelmaat voorbij. Iedereen had er zin in! Dit was dé voorbereiding voor seizoen '09/'10. We moeten kampioen worden!

Drie uur later en de training was voorbij. We moesten lunchen. Uiteraard weer een heerlijke lunch verzorgd door kok Udo. Complimenten voor kok Udo.

Midget golfen, dat was ook nog een überrassung!! Groepjes werden er gemaakt en golfen maar. Die Duitsers doen dat toch anders dan hier. Het niveau ligt duidelijk hoger in Duitsland. Vaak moest er een balletje uit het water gevist worden. Helaas is de winnaar is nooit bekend gemaakt. Vraag niet waarom.

Het was een mooie rit door de Duitse natuur, het was ruim een half uur rijden en een hoop te zien! Weer terug bij die Jugendherberge. Het sommerfest was al begonnen! Nog steeds wist niemand wat dat buddy systeem teweeg zou brengen...

Er werd weer een drankje genuttigd. Kok Udo stond bij de bbq, en er werden mooie verhalen verteld bij het kampvuur door een Schots-Duitse man, met een doedelzak. Er stond een luchtkussen, Eva ging abseilen tegen een boom en Esther kreeg een mooie schildering op haar gezicht. Zij was de vlinder in het sprookje.

Het eten was weer voortreffelijk, nogmaals complimenten voor Udo en co!

Stilte, het buddysysteem werd bekend gemaakt! We kregen allemaal een buddy voor een avond en de volgende dag moesten we iets vertellen over het karakter van je buddy en ervoor zorgen dat je buddy om half negen op zondag aan het ontbijt zat. Het buddy systeem zorgde ervoor dat we allemaal zeer zorgzaam werden voor elkaar. Iedereen hield haar buddy in de gaten. Er mocht absoluut niks ernstigs gebeuren met je buddy. De buddy's waren: Milou en Marjolein, Ramona, Eva en Roos, Leontine en Monica, Sabrina en Daniëlle, Dorrith en Michelle, Esther en Sharon, Puck en Stefania. Erg goede combinaties!! Gemaakt door Laura, Paul en Pauline.

Het sommerfest was een groots succes! Er werden nog meer gezicht schilderingen gemaakt.. Michelle voelde zich Picasso en liet zich door de kwast leiden. Puck (buddy for life) mocht zich gelukkig prijzen, maar ook Eva! Michelle zelf ook uiteraard, Roos had dit keer de eer om haar gang te gaan!

Tijd om weer naar de kermis te gaan en daarna een dansje te maken. Weer richting Dominic.. Het was iets drukker dan de vrijdag; het hele dorp stond op de kermis!!! We probeerden twee tafels te krijgen, alle charmes werden in de strijd gegooid. Maar die kleine ettertjes wilden maar niet weggaan.

Uiteindelijk kregen we 't voor elkaar. Iedereen had het zichtbaar naar zijn/haar zin. De buddy's zorgden goed voor elkaar. Natuurlijk werd er weer geschoten op flessen, ballen gegooid naar blikken en eendjes gevangen. Knuffels zijn verdiend!

We werden een beetje onrustig, er moest gedanst worden en snel... Daar ben je jong voor! Op naar de Tenne. Eén groot feest, heerlijk om met 17 vrouwen en Herr Paul ergens binnen te komen! En wat werd er gedanst! Milou ging helemaal los! En wat had ze 't warm!! BFC was duidelijk aanwezig in Winterberg!!

De volgende ochtend 8.30 uur aan het ontbijt, de geplande wandeling van 20 km werd een wandeling van 100 meter. We mochten eindelijk onze gevoelens uiten en vertellen wat we vinden van onze buddy's!!! Voor de één wat moeilijker dan voor de ander. Het werd een emotionele gebeurtenis. Heel veel positieve vibes en eerlijkheid. Helemaal klaar voor het nieuwe seizoen! Dit is een prachtig collectief!

De auto's waren alweer in gepakt, er werd nog een groepsfoto gemaakt en we konden gaan rijden richting Bussum. Daar is nog een klein afterpilsje gedronken. Daarna was het echt tijd om naar huis te gaan en te rusten.

Een conclusie konden we trekken, dit was een geslaagd trainingsweekend!!!! Bedankt, zeker een speciale dank aan het bestuur van BFC en de supportersvereniging van BFC voor hun bijdrage!! Wij roepen dan ook iedereen op om zo’n mooie BFC-shawl te kopen en deze om te hebben als je naar onze wedstrijden komt kijken op zaterdag om 14.45 uur thuis!

Alleen jammer dat Carolien, Patricia en Manon er niet bij konden zijn.

Stefania Temperilli

 


 

Print deze pagina