JO17-1 te vrijgevig in Purmerend

De JO17-1 heeft wederom een flinke teleurstelling te verwerken na een 2-1 nederlaag in Purmerend. Tegen Purmersteijn stond de ploeg verdedigend te vaak in de slaapmodus en gaf het daarmee beide tegengoals cadeau.

Volg de JO17-selectie ook op: 

Facebook
Instagram
Flickr

Met een verzameltijd van 10:15 uur konden we niet echt van een “vroegertje” spreken, maar blijkbaar had de warmte van het bed menig lijf nog niet verlaten, want het “wakker worden!” galmde geregeld over het veld in Purmerend, en kwam in alle gevallen uit een Bussumse mond. Na een vergeten kledingtas en bidonset was de warming-up niet ideaal, en dat had duidelijk zijn weerslag op het elftal.

Al vroeg in de wedstrijd was een steekpass tussen Mano en Willem door voor eerstgenoemde niet direct aanleiding om achter de gelanceerde spits aan te rennen. Toen Mano eenmaal doorhad dat het toch echt menens was en hij tóch de achtervolging inzette, was het al te laat. Bas kon niet meer redden en dus was er al vroeg reden tot juichen voor de thuisploeg: 1-0.

Het “vooruit-verdedigen” ging BFC wél goed af.

Er waren veel van dit soort onoplettendheden te bespeuren in die beginfase, en BFC had duidelijk moeite om één lijn te vormen in het verdedigen. Sommige spelers leken afwezig of te dromen, en pas later in die helft leek er meer zekerheid te komen in het verdedigende werk van BFC.

Aanvallend daarentegen, liet de JO17-1 zien te kunnen voetballen. Want op het Purmerendse hoofdveld werd na die openingstreffer aanval na aanval losgelaten op de thuisploeg. Na soms prachtige combinaties waren er levensgrote kansen voor Jaylon en Cesar en kansrijke afstandsschoten voor Rutger en Thijmen. Geen van hen wist echter het net te laten bollen. Wie dat wel deed, was Grigor. Zijn schuiver wist de boomlange keeper te verschalken; 1-1!

De vreugde was van korte duur. Wederom stond men achterin opzichtig te klungelen in een duel waarin Mano leek te worstelen en Willem afwachtend toekeek hoe de bal volledig vrij bleef liggen. Van die afwachtendheid maakte de spits van Purmersteijn dankbaar gebruik en dus kon alleen een overtreding hem nog stoppen.

De daaropvolgende vrije trap op de rand van het strafschopgebied werd belabberd verdedigd door BFC, en een meegekomen verdediger van Purmersteijn kon de bal vrij binnenlopen. Geen BFC’er in de buurt, en als hij hem niet had afgemaakt, had één van zijn vrijstaande collega’s dat wel gedaan.

Cesar stuit op de uitkomende keeper.

2-1, vlak voor rust, en BFC kon ondanks vele goede aanvallen niet praten van een succesvolle eerste helft, doordat er achterin simpelweg twee doelpunten waren weggegeven.

Dat een wedstrijd al vroeg beslist kan worden op zulke momenten, werd in de tweede helft bewezen. Purmersteijn hoefde niet echt meer, en ging dus afwachtender spelen. BFC mocht meer het spel maken, maar deed dat op zo’n laag tempo en voorspelbare manier, dat de thuisploeg op twee momenten na niet echt in gevaar kwam. Tim werd op links weggestuurd, maar haalde de trekker in zijn hele weg in het strafschopgebied niet over. Toen hij wel wilde, haalde het niets meer uit en leverde een mooie doorbraak dus geen doelpunt ook. Ook een actie zoals we die kennen van Robben haalde niets uit, Tim kwam fraai naar binnen en schoot met links, maar zijn schot kon de keeper niet verrassen.

En zo kon het dat terwijl de tijd doortikte, Purmersteijn steeds minder ging drukken. De ploeg moest het toch al van de uitbraken hebben, maar ging zelfs met vijf verdedigers spelen om het BFC zo lastig mogelijk te maken om te scoren. Toch leverde dit hen ook kansen op, want na balverlies van BFC wisten ze er veelvuldig met een dieptepass via de vleugels uit te knallen. In alle gevallen was het eindstation de handschoenen van Bas, of een opruimende BFC’er.

Topoverleg op het middenveld, wat te doen?

Intussen had BFC ook wat zaken omgezet om de verdedigende muur van Purmersteijn te slechten, maar eigenlijk kunnen we zeggen dat geen enkele BFC’er echt leek te weten wat te doen met het gebrek aan ruimte op de helft van Purmersteijn. Er was geen beweging zonder bal en geen creativiteit en dus werd er eigenlijk geen echte kans meer gecreëerd.

En de momenten dat BFC wél iets leek te creëren, werden ze wel afgestopt door een tegenspeler. De BFC-schreeuw om twee strafschoppen werd door de scheidsrechter (letterlijk) niet meer gehoord, en dus kreeg BFC ook van die kant geen hulp bij het maken van een gelijkmaker. Concluderend; BFC geeft te veel weg, en had voorin te weinig rendement om daadwerkelijk recht te hebben op een overwinning.

Wederom een teleurstellende zaterdag dus, en BFC heeft vóór de winterstop nog slechts één competitiewedstrijd om er voor te zorgen dat in ieder geval de helft van alle wedstrijden in de competitie deze seizoenshelft met winst werd afgesloten.

Bas wist in de tweede helft de counters van Purmersteijn met zekerheid onschadelijk te maken.

Na die winterstop is het zaak om in ieder geval in de tweede periode bovenin te eindigen, om met het oog op de nacompetitie nog enige kans te maken om voor promotie te mogen spelen. Maar voor het realiseren van die droom moet er vele malen vaker worden gewonnen dan nu, en daarvoor mist de JO17-1 tot nu toe eenheid binnen de selectie.  Voorlopig is er echter slechts een beperkte bijrol weggelegd voor BFC, en dat is minder dan er vooraf werd verwacht en gehoopt. Werk aan de winkel dus!

Man of the Match
Seyfullah speelde zaterdag centraal achterin en was volgens Grigor “freaking zakelijk”. Die rust bracht Seyfullah ook de titel “Man of the Match”. Top ‘Seyf’!

Stand:
KFC verliest voor het eerst, van De Foresters, en ruim ook: 4-1. Huizen wint met 4-2 van WV-HEDW en dus ligt alles weer open in de top van de ranglijst. Volgend weekend is BFC vrij, en pas dan weten we waar we echt aan toe zijn in de competitiestand.