Wat een onrustige start zo na de vakantie. Niet voor de boys, want die stonden keurig op tijd op de afgesproken plek, in afwachting van een spannende wedstrijd. Maar voor de coaches was het al weer stress. De kantine was dicht en we konden niet bij de spelerspassen. Nadat één ouder achterbleef in afwachting van de passen, bleek ook de spelerstas, met bijbehorende speler, niet aanwezig. Nadat de tas door weer een andere ouder was opgehaald, zonder bijbehorende speler, konden we weg. Ruim een half uur later dan gepland, maar gelukkig wel op tijd.
De wedstrijd beloofde spannend te gaan worden. We moesten minstens met gelijk naar huis om kampioen te worden, anders zouden we 2e worden op doelsaldo. Want Breukelen, nog steeds tweede, zou zeker gaan scoren in hun wedstrijd. Onze tegenstander nu, later ingevlogen door een verschuiving in de poule, was een goede inhaalrace aan het maken op punten. (De verschuiving had ons al 13 doelpunten gekost en de bijbehorende drie punten.) We rekenden dus op een goede tegenstander waartegen hard gewerkt moest worden.
Het begin van de wedstrijd leek een beetje aftasten. Het spel ging over en weer qua aanvallen, maar echt gevaarlijk werd CSW niet. Onze aanvallen daarentegen zorgden wel voor aardige kansen. Er werd van achter uit goed opgebouwd naar voren en BFC had het overwicht in het veld. CSW onderbrak deze aanvallen echter regelmatig zodat het niet makkelijk werd gemaakt. Maar uiteindelijk resulteerde het harde werken in een mooi eerste doelpunt, 0-1. BFC bleef proberen aan te aanvallen en de voorsprong uit te breiden. Na een mooie pass, welke stuitte op een tegenstander leek de bal een corner te worden. Echter wilde de spits de bal niet laten lopen en kon de bal net binnen houden. Dat werd beloond, want doordat hij de bal kon terug leggen kon een medespeler de bal er in knallen, 0-2. Met deze stand gingen we de rust in. Mooie voorsprong, maar het hadden er helaas meer kunnen zijn.
De tweede helft bleek een ommezwaai. We hadden duidelijk meegegeven scherp te blijven vanaf het fluitsignaal. Want CSW zou zich niet gewonnen geven en druk gaan zetten. Want zij wilden vast van ons winnen. De kunst was dit niet te laten gebeuren, zelf de controle te houden en druk te blijven zetten, net zoals in de eerste helft. Maar ondanks dit goede voornemen lukte dit niet. Hoe hard er ook gewerkt werkt, het liep de eerste 10 minuten niet. En dat is waar CSW gebruik van maakte. Al hun ballen gingen naar de rechtsbuiten, want daar zat hun gevaar. BFC had dit te laat door en twee snelle aanvallen van CSW over rechts gaven ook twee keer een doelpunt. Zo was het binnen tien minuten weer 2-2.
En daar kwam de strijdlust van BFC weer boven. Ondanks de ommezwaai in de wedstrijd gaven de jongens niet op. Ze wisten “het is aan ons of we kampioen worden.” En daar deden ze dan ook alles aan. De grip op de wedstrijd kwam terug. De rechterkant van CSW werd kort gehouden en zo lukte het om stand te houden. Het overwicht kwam niet meer terug, het spel werd iets grimmiger helaas, maar ook CSW kon niet veel meer uithalen. Een mooie vrije trap werd vlak voor tijd nog op de lat geknald, maar uiteindelijk was daar het verlossende fluitsignaal. Gelijk was voldoende!!!! Jongens gefeliciteerd!!!!!! Jullie hebben wederom hard gewerkt, inzet getoond en het hoofd niet laten hangen. Verdiend kampioen na een (soms pittige) langlopende najaarscompetitie.
